Surah Ad-Dukhan — Aya 22

Ma’anar Kalmomi:

• فَدَعَا رَبَّهُ: Ya kira Ubangijinsa da addu’a.
• مُجْرِمُونَ: Masu laifi, waɗanda suka yi shirka da Allah kuma suka ƙaryata manzancinsa.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin Annabi Musa (lafiya ta tabbata a gare shi) a lokacin da Fir’auna da mutanensa suka ƙi yin imani da shi, suka kuma ci gaba da ƙaryata shi da kuma yin girman kai. Sai Musa ya kira Ubangijinsa yana addu’a a kansu, yana cewa: “Ya Ubangiji! Lalle ne waɗannan mutane ne masu laifi, masu shirka da kafirci, waɗanda suka cancanci azaba da hukunci da wuri.” Wannan addu’a ta kasance bayan ya gaji da yin musu gargaɗi, kuma sun ƙi komawa ga gaskiya. Shi kuwa ya san cewa Allah ne Mai ikon hukunta masu laifi, kuma babu wanda zai iya tsere wa azabarsa.

Fahimtar Darussa:

1. Nuna yawan haƙuri da juriya a kan hanyar da’awa, kamar yadda Annabi Musa ya yi, har sai lokacin da ya ga babu wata fa’ida a cikin gargaɗi, sai ya koma ga Allah da addu’a.
2. Addu’a a kan azzalumai da masu girman kai da suka ƙi bin gaskiya abu ne halastacce, musamman idan an ƙare da duk wata hanyar gyarawa.
3. Imani da cewa Allah ne kawai Mai iya canza al’amura, kuma shi ne ke jin addu’ar bayinsa, don haka ya kamata mu dogara gare shi a cikin kowane hali.
4. A cikin wannan akwai kwatance ga al’ummar Musulmi: kada su yanke ƙauna idan mutane suka ƙi imani, amma su ci gaba da aiki da addu’a, domin Allah ne zai yi nasara ga masu gaskiya.