Ад-Духан сүресі — Аят 22

1. Сөздердің мағынасы:

• فَدَعَا — шақырды, жалбарынды, дұға етті.
• رَبَّهُ — Раббысына, яғни Аллаға.
• أَنَّ — бұл жерде «бұл», «шындығында» деген мағынада түсіндіріледі, яғни дұғаның мазмұнын білдіреді.
• هَٰؤُلَاءِ — осылар, мыналар.
• قَوْمٌ — ел, қауым, топ.
• مُّجْرِمُونَ — қылмыскерлер, күнәкарлар, қылмыс жасаушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Мұса (ғ.с.) өз елін иманға шақырғанымен, Фирғаун мен оның айналасындағылар оны мойындамай, қарсы шықты. Олар Мұсаның (ғ.с.) алып келген ақиқатын жоққа шығарып, иман келтіруден бас тартты. Сонда Мұса (ғ.с.) Раббысына жалбарынып, дұға етті: «Мына адамдар — қылмыс жасаушы, күнәкар қауым». Олар Аллаға серік қосып, күпірлікке батқан, сондықтан жазаға лайықты болды. Мұса (ғ.с.) олардың тезірек жазалануын сұрады, өйткені олар өздеріне келген ақиқатты қабылдамай, қылмыстарын жалғастыра берді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Қиындық пен қарсылыққа тап болғанда, Аллаға жалбарынып, дұға ету — мүміннің ең берік панасы.
• Ақиқатты жоққа шығарып, күпірлікте қалу — адамды қылмыскерлер қатарына қосатын ауыр күнә.
• Алла әділ, Ол қылмыс жасаушыларды жазасыз қалдырмайды.
• Пайғамбарлардың дұғасы — Алланың әділ үкіміне мойынсұну мен сенудің үлгісі.
• Иманға шақыру — үлкен жауапкершілік, ал оны қабылдамау — адамның өз басына ауыр зардап әкеледі.
• Бұл аят бізді Аллаға шын жүректен бет бұрып, күнәдан сақтанып, иманды берік ұстауға шақырады.