സൂറ അദ്-ദുഖാൻ — ആയത്ത് 22

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• فَدَعَا: അവൻ വിളിച്ചു / പ്രാർത്ഥിച്ചു
• رَبَّهُ: തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ
• مُجْرِمُونَ: കുറ്റവാളികൾ / അക്രമികൾ

വ്യാഖ്യാനം:

മൂസാ നബി (അലൈഹിസ്സലാം) ഫിർഔനും അവന്റെ ജനതയും തന്നെ നിഷേധിക്കുകയും സത്യം സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവർക്കെതിരെ ശിക്ഷ ഇറക്കണമെന്ന് അവർ അർഹിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഇവർ കുറ്റവാളികളായ ഒരു ജനതയാണ്. ഇവർ അങ്ങയുടെ ഏകത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, അങ്ങയോട് പങ്കുചേർക്കുന്നവരും അവിശ്വാസികളുമാണ്. ഇവർക്കെതിരെ അങ്ങ് ശിക്ഷ വേഗത്തിലാക്കണമേ."

ഫിർഔനും അവന്റെ പ്രമുഖന്മാരും അടങ്ങുന്ന ആ ജനത മൂസാ നബിയുടെ ദൗത്യത്തെ നിരാകരിക്കുകയും ജനങ്ങളെ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തടയുകയും ചെയ്തു. അവർ ധിക്കാരത്തിലും അക്രമത്തിലും മുഴുകിയിരുന്നു. അതിനാൽ മൂസാ നബി അവർക്കെതിരെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഇത് അവരുടെ കടുത്ത ശിക്ഷയ്ക്കുള്ള തുടക്കമായിരുന്നു.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ പോലും പ്രയാസങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. നാം ഏത് പ്രയാസത്തിലും അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.
2. അക്രമികളും കുറ്റവാളികളുമായ ജനതയ്ക്കെതിരെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അവർ സത്യത്തെ നിരാകരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ അതിൽ നിന്ന് തടയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ.
3. അല്ലാഹു തന്റെ പ്രവാചകന്മാരുടെ പ്രാർത്ഥന ഉത്തരം നൽകുന്നു എന്നത് അവന്റെ ശക്തിയുടെയും നീതിയുടെയും തെളിവാണ്. അക്രമികൾക്ക് ശിക്ഷ വരുത്തുമെന്നത് സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് ആശ്വാസമാണ്.
4. സത്യത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം ലഭിക്കുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്. മൂസാ നബിയുടെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം അല്ലാഹു അവർക്കെതിരെ വ്യക്തമായ ശിക്ഷകൾ അയച്ചു.
5. ഒരു മുസ്ലിം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ അക്രമവും അനീതിയും കാണുമ്പോൾ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവന്റെ വിധിയെ ആശ്രയിക്കുകയും വേണം. അല്ലാഹു ഏറ്റവും നല്ല വിധികർത്താവാണ്.