دخان سۈرىسى — ئايەت 30

1. ئايتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• بەنى ئىسرائىل: يەئقۇب ئەلەيھىسسالامنىڭ ئەۋلادلىرى.
• نەججەينا: قۇتقۇزدۇق، خالاس قىلدۇق.
• ئەزابى مۇھىن: خار قىلغۇچى ئازاب، زەليل قىلغۇچى ئازاب.

1. ئايتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆزىنىڭ بەنى ئىسرائىلگە بەرگەن ئۇلۇغ نېمىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار مىسىردا فىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىنىڭ قول ئاستىدا ئېغىر زۇلۇم ۋە خارلىق ئىچىدە ياشاۋاتاتتى. فىرئەۋن ئۇلارنىڭ ئوغۇل بالىلىرىنى بوغۇزلاپ، ئاياللىرىنى خىزمەتكە سولاپ، ئۇلارنى ئەڭ تۆۋەن، ئەڭ خار دەرىجىدە ئىشلىتىپ، ئېغىر ئەمگەكلەرگە سالاتتى. بۇ ئازاب ئۇلارنىڭ ئىززەت-ھۆرمىتىنى پايتەخت قىلىپ، روھىي ۋە جىسمانىي جەھەتتىن ھالاك قىلاتتى.

ئاللاھ تائالا مۇسا ئەلەيھىسسالامنى پەيغەمبەر قىلىپ ئەۋەتىپ، ئۇلارنى فىرئەۋننىڭ بۇ زۇلۇمىدىن قۇتقۇزدى. دېڭىزنى يېرىپ، ئۇلارنى سېلىمەن قىلىپ، فىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ لەشكەرلىرىنى سۇغا غەرق قىلدى. شۇنداق قىلىپ، ئۇلار ئۇزۇن يىللار داۋاملاشقان خارلىق ۋە ئازابتىن قۇتۇلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا مۇئمىن بەندىلىرىنى ھەر قانداق زۇلۇم ۋە خارلىقتىن قۇتقۇزۇشقا قادىردۇر. ئاللاھقا تەۋەككۇل قىلغان، سەۋر قىلغان بەندىلەر ئاخىرى غەلىبە قازىنىدۇ. بىز ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە زۇلۇم ئاستىدا قالغاندا، ئاللاھقا يۆلەنسەك، ئۇ بىزنى قۇتقۇزىدۇ. بۇ ئايەت يەنە بىزگە ئىبرەت بولۇپ، زۇلۇم قىلغۇچىلارنىڭ ئاقىۋىتىنىڭ ھەرگىز ياخشى بولمايدىغانلىقىنى، ئاللاھنىڭ ئادىل ھۆكۈمىنىڭ چوقۇم ئەمەلگە ئاشىدىغانلىقىنى ئەسكەرتىدۇ.