Sura Ad-Duchan — Werset 37

Znaczenie słów:

• Tubba' – imię władcy Himjarytów w Jemenie, który był królem sprawiedliwym, ale jego lud pozostał w niewierze.
• Mudżrimin – przestępcy, grzesznicy, ludzie trwający w niewierze i popełniający ciężkie grzechy.

Interpretacja wersetu:

Allah Wszechmogący zwraca się do proroka Mahometa ﷺ i zadaje pytanie retoryczne, które ma obnażyć bezpodstawność pychy i złudzeń bałwochwalców z Kurajszytów. Czy ci, którzy odrzucają twoje posłannictwo – o Proroku – są potężniejsi i bardziej godni szacunku niż lud Tubba'a oraz narody, które żyły przed nimi, takie jak Ad i Samud? Te dawne społeczności były znacznie silniejsze, liczniejsze i bardziej zaawansowane w budownictwie i cywilizacji niż Kurajszyci. Mimo to, kiedy trwali w niewierze i czynili zło, Allah zniszczył ich całkowicie – nie z powodu braku siły, lecz z powodu ich przestępczości i uporu w odrzucaniu prawdy. Jeśli więc Bóg unicestwił potężniejsze narody za ich grzechy, to tym bardziej może ukarać tych, którzy są słabsi, a mimo to trwają w bałwochwalstwie i zaprzeczaniu posłannictwu. To porównanie ma być ostrzeżeniem i dowodem, że żadna siła ani bogactwo nie uchroni przed karą Bożą, jeśli człowiek pozostaje w niewierze.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed pychą i złudnym poczuciem bezpieczeństwa – człowiek nie powinien sądzić, że jego siła, majątek czy pozycja uchronią go przed konsekwencjami grzechów. Historia narodów minionych jest najlepszym świadectwem, że potęga nie jest gwarancją ocalenia.
2. Sprawiedliwość Boga – Allah nie niszczy narodów bez powodu; karze jedynie tych, którzy trwają w przestępczości i niewierze. To uczy nas, że Bóg jest sprawiedliwy i nie krzywdzi nikogo.
3. Lekcja z historii – dzieje dawnych społeczności są skarbnicą mądrości dla tych, którzy chcą zrozumieć prawa rządzące życiem ludzkim. Kto czyta historię z refleksją, ten unika błędów poprzedników.
4. Zachęta do pokory i poddania się Bogu – skoro nawet najpotężniejsze narody nie zdołały oprzeć się woli Bożej, to tym bardziej powinniśmy pokornie przyjąć prawdę i poddać się Stwórcy, zanim nadejdzie czas, w którym pokuta nie będzie już przyjęta.
5. Pocieszenie dla wierzących – wiedza, że Bóg karze przestępców, dodaje otuchy tym, którzy są słabi i prześladowani. Sprawiedliwość Boża nadejdzie nieuchronnie, nawet jeśli wydaje się opóźniona.