دخان سۈرىسى — ئايەت 37

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «تُبَّعٍ»: يەمەندىكى ھىميارىيلارنىڭ بىر پادىشاھىنىڭ ئىسمى، ئۇ كۈچلۈك ۋە ھەيۋەتلىك بىر پادىشاھ ئىدى.
• «مُجْرِمِينَ»: گۇناھكارلار، جىنايەتچىلەر، يەنى كۇفرى ۋە شېرىك كەلتۈرۈش بىلەن جىنايەت قىلغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! بۇ مۇشرىكلار كۈچ-قۇۋۋەت ۋە مۇستەھكەملىكتە تۇببە قەۋمىدىن ۋە ئۇلاردىن ئىلگىرىكى ئاد، سەمۇد قاتارلىق كاپىر ئۈممەتلەردىن ئارتۇقمۇ؟ ئۇلار زېمىندا بۇ مۇشرىكلاردىن كۆپ كۈچلۈك، باي ۋە ئەسكەرلىك ئىدى. ئەمما ئۇلار كۇفرى ۋە گۇناھلىرى سەۋەبىدىن ھالاك قىلىندى. ئۇلار پەرۋەردىگارىغا كاپىر بولغان، پەيغەمبەرلىرىنى ئىنكار قىلغان جىنايەتچىلەر ئىدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارنى جازالىدى، ئۇلارنىڭ كۈچ-قۇۋۋىتى ئۇلارنى قۇتقۇزالمىدى.

ئەي مەككە مۇشرىكلىرى! سىلەرمۇ ئۇلاردەك كۇفرى ۋە گۇناھ ئىچىدىسىلەر. ئەگەر سىلەرمۇ تەۋبە قىلماي، ئىمان ئېيتمىسەڭلار، ئۇلارغا كەلگەن ئازاب سىلەرگىمۇ كېلىدۇ. ئۇلارنىڭ كۈچ-قۇۋۋىتى ئۇلارنى قۇتقۇزالمىغاندەك، سىلەرنىڭمۇ كۈچ-قۇۋۋىتىڭلار سىلەرنى قۇتقۇزالمايدۇ.

1. ئىبرەت ۋە چاقىرىق:

ئى ئىنسانلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەرقانداق كۈچ-قۇۋۋەت، بايلىق ۋە دۇنياۋى ئەلەم-ئەلەملەر ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتقۇزالمايدۇ. پەقەت ئىمان ۋە ياخشى ئەمەللەرلا ئىنساننى ھالاكەتتىن ساقلايدۇ. ئاللاھ تائالا ئادىل ۋە رەھىمدىل، ئەمما كۇفرى ۋە گۇناھتا چىڭ تۇرغانلارنى جازالايدۇ. كېلىڭلار، ئاللاھقا تەۋبە قىلايلى، ئىمان ئېيتايلى ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلايلى. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت قىلغاي ۋە بىزنى ھالاك بولغان ئۈممەتلەرنىڭ قىسمىتىدىن ساقلىغاي. ئامىن.