Surja Ed-Duhan — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• Tubba': Mbret i Jemenit nga populli Himjar, i cili ishte sundimtar i fuqishëm dhe populli i tij ishte jobesimtar.
• Muxhrimun: Kriminelë që kanë kryer mëkate të mëdha, kryesisht mosbesim në Allahun dhe refuzim të të dërguarve.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i pyet idhujtarët e Kurejshit në mënyrë retorike: A janë këta më të fortë dhe më të fuqishëm se populli i Tubba'it dhe popujt që kanë ardhur para tyre, si Adi dhe Themudi? Ata ishin më të fortë në trup, më të pasur dhe më të mëdhenj në numër, por kur ata refuzuan të dërguarit e tyre dhe vazhduan në mosbesim dhe krime, Allahu i shkatërroi ata të gjithë. Pra, nëse këta idhujtarë nuk janë më të mirë se ata popuj, atëherë si mund të mendojnë se do të shpëtojnë nga dënimi i Allahut, ndërsa janë jobesimtarë dhe kriminelë? Ky ajet është një paralajmërim dhe kërcënim për ta, duke u treguar se fati i tyre do të jetë si fati i atyre popujve që u shkatërruan për shkak të krimeve të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia dhe forca materiale nuk janë kriter për shpëtim; ajo që ka rëndësi është besimi dhe bindja ndaj Allahut.
2. Historia e popujve të mëparshëm është mësim për ne; shkatërrimi i tyre ishte pasojë e krimeve dhe mosbesimit të tyre.
3. Allahu është i drejtë në dënimin e tij; Ai nuk i shkatërron njerëzit padrejtësisht, por vetëm pasi ata ta meritojnë me veprat e tyre.
4. Ky ajet na fton të mendojmë për fuqinë e Allahut dhe dobësinë e njeriut, duke na nxitur të kthehemi tek Ai para se të na zërë dënimi.