Surja Ed-Duhan — Ajet 38

Kuptimet e fjalëve:

• لَاعِبِينَ (lâ'ibîn): do të thotë duke u argëtuar, duke luajtur, pa qëllim dhe pa urtësi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na informon se Ai nuk i krijoi qiejt, tokën dhe gjithçka që gjendet ndërmjet tyre — si engjëjt, yjet, kafshët, bimët dhe të tjera — duke u argëtuar apo duke luajtur, pa ndonjë qëllim të madh. Përkundrazi, Ai i krijoi ato me të vërtetën absolute dhe me urtësi të përsosur, duke dëshmuar fuqinë, diturinë dhe madhështinë e Tij. Krijimi i tyre është dëshmi e qartë e ekzistencës së Krijuesit dhe e diturisë së Tij të pakufishme. Megjithatë, shumica e idhujtarëve nuk e dinë këtë të vërtetë, prandaj nuk mendojnë thellë për këto krijesa madhështore, sepse nuk shpresojnë shpërblim dhe nuk frikësohen nga dënimi. Ata nuk e kuptojnë se ky krijim i përsosur nuk mund të jetë i kotë, por ka një qëllim të lartë — që njeriu ta njohë Zotin e tij dhe t'i bindet Atij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se krijimi i universit nuk është i kotë, por ka urtësi të madhe, gjë që e bën njeriun të mendojë thellë për fuqinë e Allahut dhe ta vlerësojë këtë krijim të mrekullueshëm.
2. Na nxit të soditim qiejt dhe tokën, sepse kjo soditje e rrit besimin dhe e afron njeriun te Krijuesi i tij.
3. Ajeti na bën të ditur se jeta jonë nuk është lojë dhe argëtim, por ka qëllim të madh — adhurimin e Allahut dhe veprimin me të vërtetën, ashtu siç u krijua gjithë universi me të vërtetë.
4. Na paralajmëron se ata që nuk mendojnë për krijimin e Allahut dhe jetojnë pa qëllim, janë në humbje, sepse nuk e kuptojnë mesazhin e madh që mbart çdo krijesë.
5. Ky ajet e mbush zemrën me frikë dhe shpresë — frikë nga dënimi i Allahut për ata që nuk e njohin Atë, dhe shpresë për shpërblimin e Tij për ata që mendojnë dhe besojnë.