سوڕەتی دخان — ئایه‌ت 51

ووشەكان:

• المُتَّقین: ئه‌و كه‌سانه‌ی كه‌ له‌ خوا ده‌ترسن و به‌ فه‌رمانه‌كانی ده‌كهن و له‌ قه‌ده‌غه‌كانی خۆ ده‌پارێزن.
• فی مَقامٍ أمین: له‌ شوێنێكی دامه‌زراو و ئاسووده‌دا، كه‌ له‌ هه‌موو ترس و ناخۆشییه‌ك پاك و پارێزراوه‌.

تەفسیر:

ئه‌ی مرۆڤ! هه‌واڵی خۆش بده‌ به‌و كه‌سانه‌ی كه‌ له‌ ژیانی دنیادا ته‌قوای خوایان گرته‌به‌ر، واته‌: فه‌رمانه‌كانی خوایان به‌جێ هێناوه‌ و له‌ قه‌ده‌غه‌كانی خۆیان پاراستووه‌. بێگومان ئه‌وانه‌ له‌ ڕۆژی قیامه‌تدا له‌ شوێنێكی به‌رز و بڵنددا ده‌ژین كه‌ ئاسووده‌یی و ئارامیی تێدایه‌، شوێنێك كه‌ له‌ هه‌موو ترس و خه‌فه‌ت و ناخۆشییه‌ك پارێزراوه‌. ئه‌و شوێنه‌ به‌هه‌شتی به‌رینه‌، كه‌ خوای میهره‌بان بۆ به‌نده‌ چاكه‌كانه‌ی ئاماده‌ی كردووه‌.

ئه‌ی ئیماندار! ئه‌م ئایه‌ته‌ مژده‌یه‌كی گهوره‌یه‌ بۆ تۆ، كه‌ ئه‌گه‌ر ته‌قوای خوا بكه‌یت و له‌ ژیانی دنیادا به‌ڕێگای ڕاستدا بڕۆیت، ئه‌وه‌ له‌ قیامه‌تدا له‌ شوێنێكی ئاسووده‌دا ده‌ژیت كه‌ نه‌ ترس و نه‌ خه‌فه‌ت و نه‌ ئازارێك بۆت ده‌بێت. ئایا له‌م هه‌واڵه‌ خۆشه‌ گهوره‌تر هه‌یه‌؟! كه‌واته‌ ئه‌ی خوشكه‌و برای ئیماندار، كۆشش بكه‌ بۆ به‌ده‌ستهێنانی ڕه‌زامه‌ندیی خوا، تاكو له‌و ڕۆژه‌دا له‌ پاڵ ته‌قواكاراندا له‌و شوێنه‌ ئاسووده‌یه‌دا بژیت.