Surat Al-Ahqaf — Ayat 2

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• تَنزِيلُ (tanzīl): tedhune, yaiku bab kang diturunake saka ndhuwur menyang ngisor.
• الْكِتَابِ (al-kitāb): kitab, ing kene tegese Al-Qur'an.
• الْعَزِيزِ (al-'azīz): Kang Maha Kuwasa, kang ora ana siji wae bisa ngalahake.
• الْحَكِيمِ (al-hakīm): Kang Maha Wicaksana, kang saben tumindake kebak kawicaksanan.

1. Tafsir ayat:

Al-Qur'an iki dudu gawene manungsa, dudu karangane Nabi Muhammad, lan dudu tembunge dhemit. Al-Qur'an iki temen-temen tedhune saka ngarsane Allah, Pangeran kang Maha Kuwasa, kang ora ana siji wae makhluk bisa ngalahake Panjenengane, lan Maha Wicaksana ing sakabehe tumindake, ing anggone nitahake, anggone nemtokake takdir, lan anggone netepake syariat. Allah kang Maha Kuwasa iku mesthi bisa njaga kitab iki, lan Allah kang Maha Wicaksana iku mesthi ora mudhunake kitab iki tanpa karep lan kawicaksanan kang gedhe. Mula, Al-Qur'an iki dadi kitab kang kudu diajab, diwaca, lan ditindakake isine dening saben wong Islam.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, mula kita kudu yakin lan ora mangu-mangu marang isine.
• Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Wicaksana iku dadi jaminan yen Al-Qur'an iki mesthi kajaga lan mesthi bener.
• Sapa wae kang gelem nyedhaki Al-Qur'an, mesthi bakal nemu katentreman lan pituduh kang bener ing uripe.
• Ngelakoni isine Al-Qur'an iku tandha yen kita ngajeni marang Allah kang wis mudhunake kitab iki kanthi kebak kawicaksanan.
• Al-Qur'an iki dadi pepadhang kanggo sakabehe manungsa, ora mung kanggo wong Arab wae, nanging kanggo kabeh umat nganti tekan dina kiamat.