ซูเราะฮฺ มุฮัมมัด — อายะฮฺ 10

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• يَسِيرُوا = เดินทาง ท่องเที่ยวไป
• عَاقِبَة = ผลสุดท้าย จุดจบ
• دَمَّرَ = ทำลายล้าง ทำให้พินาศย่อยยับ
• أَمْثَالُهَا = สิ่งที่คล้ายคลึงกัน เช่นเดียวกัน

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิพวกปฏิเสธศรัทธาโดยถามว่า พวกเขาไม่เคยเดินทางไปตามแผ่นดินบ้างหรือ? เพื่อที่พวกเขาจะได้เห็นกับตาตนเองว่า จุดจบของบรรดาหมู่ชนก่อนหน้าพวกเขาที่ปฏิเสธต่อบรรดาศาสนทูตนั้นเป็นเช่นไร? พวกเขาเหล่านั้นถูกทำลายล้างอย่างสิ้นซาก ทั้งตัวพวกเขา ทรัพย์สิน และลูกหลาน บ้านเรือนของพวกเขาถูกทำให้พินาศย่อยยับ และอัลลอฮ์ทรงย้ำเตือนว่า สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในทุกยุคทุกสมัย ย่อมมีบทลงโทษเช่นเดียวกันกับที่เกิดขึ้นกับหมู่ชนก่อนหน้า หากพวกเขายังคงดื้อรั้นปฏิเสธ ไม่ยอมศรัทธา

การกล่าวเช่นนี้เป็นการข่มขู่และเตือนสติแก่พวกกุฟฟารแห่งมักกะฮ์โดยเฉพาะ ให้พวกเขาหันไปพิจารณาบทเรียนจากอดีต ก่อนที่ชะตากรรมเดียวกันจะเกิดขึ้นกับพวกเขา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การเดินทางท่องเที่ยวไปตามแผ่นดินเพื่อพิจารณาโบราณสถานและซากปรักหักพังของหมู่ชนก่อนหน้านั้น เป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้ศรัทธาเข้มแข็งขึ้น เพราะเป็นการเห็นกับตาถึงผลแห่งการปฏิเสธและการเชื่อฟังอัลลอฮ์
2. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์ไม่ได้ลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่เป็นการตอบแทนที่เหมาะสมกับการกระทำของพวกเขาเอง
3. บทลงโทษของอัลลอฮ์มิได้จำกัดอยู่เพียงหมู่ชนใดหมู่ชนหนึ่งหรือยุคใดยุคหนึ่ง แต่เป็นกฎสากลที่ใช้ได้กับทุกคนตลอดกาล ดังนั้นผู้ใดที่กระทำเช่นเดียวกันย่อมได้รับผลเช่นเดียวกัน
4. การตักเตือนด้วยเรื่องราวของคนรุ่นก่อนเป็นวิธีการสอนที่สำคัญในอัลกุรอาน เพื่อให้มนุษย์ได้บทเรียนโดยไม่ต้องประสบกับความหายนะด้วยตนเอง
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ปรากฏชัดในการที่พระองค์ทรงเตือนล่วงหน้า ก่อนที่จะลงโทษ เพื่อเปิดโอกาสให้มนุษย์ได้กลับตัวกลับใจ ก่อนที่ประตูแห่งการสำนึกผิดจะปิดลง