سورت مائده — آیت 100

د کلمو معاني:

• خبیث: ناپاک، حرام، بد، هغه څه چې د الله تعالی له حکم سره سمون نه لري.
• طیب: پاک، حلال، ښه، هغه څه چې د الله تعالی له حکم سره سمون لري.
• أُولِي الْأَلْبَابِ: د عقل خاوندان، هوښیار خلک.
• تُفْلِحُونَ: بریالي شئ، نجات ومومئ.

تفسیر:

ای رسوله! ته ووایه چې خبیث (ناپاک) او طیب (پاک) هیڅکله سره برابر نه دي. دا قاعده د هر څه لپاره ده: کافر او مومن برابر نه دي، ګناهګار او اطاعت کوونکی برابر نه دي، جاهل او عالم برابر نه دي، بدعتګار او سنت تعقیبونکی برابر نه دي، حرام مال او حلال مال برابر نه دي. که څه هم د خبیث (ناپاک) شیانو کثرت او ډېروالی تا په تعجب کې واچوي، خو دا کثرت د هغوی د فضیلت دلیل نه دی. ډېر بد، د لږ ښه په مقابل کې هیڅ ارزښت نه لري.

نو ای د عقل خاوندانو! تاسو د الله تعالی له عذاب څخه ووېرېږئ، او د خبیثو (ناپاکو) شیانو له ترک کولو او د طیبو (پاکو) شیانو له کولو سره تقوا غوره کړئ، ځکه چې دا تقوا ستاسو د بریالیتوب او د الله تعالی د رضا او جنت د ترلاسه کولو سبب ګرځي.

د دې آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

• دا چې په اسلام کې معیار د ډېروالي نه، بلکې د پاکوالي او ښه والي دی. ډېر بد، د لږ ښه په مقابل کې هیڅ ارزښت نه لري.
• دا چې مومن باید تل د حق او پاکو شیانو پیروي وکړي، که څه هم د باطل پلویان ډېر وي.
• دا چې تقوا د بریالیتوب او فلاح (نجات) لپاره اساسي شرط دی، او عقل لرونکي خلک هغه کسان دي چې د الله تعالی له احکامو څخه پیروي کوي.
• دا چې د خبیث (ناپاک) شیانو په مقابل کې د طیب (پاک) شیانو غوره کول، د الله تعالی د رضا او د جنت د ترلاسه کولو سبب ګرځي.