Sure Mâide — Ayet 100

Kelime Anlamları:

• Habîs (الْخَبِيثُ): Kötü, pis, haram, değersiz ve faydasız olan şey.
• Tayyib (الطَّيِّبُ): Temiz, helal, güzel ve faydalı olan şey.
• Ulu'l-elbâb (أُولِي الْأَلْبَابِ): Akıl sahipleri, saf ve selim akıllarını kullanarak doğruyu yanlıştan ayırt edebilen kimseler.
• Felâh (الْفَلَاحُ): Kurtuluşa ermek, arzulanan hayra ulaşmak, dünya ve ahiret mutluluğunu kazanmak.

Tefsir:

Ey Resûl! De ki: Hiçbir zaman kötü ve pis olan şey, temiz ve iyi olan şeyle bir tutulamaz. Bu, hayatın her alanında geçerli olan evrensel bir ölçüdür. Kâfir müminle, asi itaatkârla, cahil âlimle, bid'at ehli sünnete tâbi olanla, haram kazanç helal kazançla asla denk değildir. Ey insan! Sen kötülüğün çokluğuna, yaygınlığına ve kalabalık oluşuna bakıp da sakın aldanma. Bir şeyin çok olması, onun değerli ve doğru olduğuna delâlet etmez. Aksine, az ama temiz ve helal olan, çok ama haram ve pis olandan her zaman daha hayırlıdır. Bu, tıpkı bir avuç temiz suyun, koca bir deniz pislikten daha değerli olması gibidir.

Ey akıl sahipleri! Sizler, işin sonunu görebilen, aldanmayan kimselersiniz. Öyleyse Allah'tan korkun, O'nun emirlerine uyun ve yasaklarından kaçının. Pis ve haram olan her şeyi terk edin, temiz ve helal olanı tercih edin. Unutmayın ki bu dünyada kötülüğün çokluğu ve yaygınlığı sizi asla yanıltmasın; çünkü Allah katında değerli olan, çokluk değil, temizlik ve takvâdır. Bu takvâ sayesinde umulur ki dünyada huzura, ahirette ise Allah'ın rızasına ve cennetine kavuşarak gerçek kurtuluşa (felâha) erersiniz. İşte asıl büyük kazanç ve ebedî mutluluk budur.