Sure Mâide — Ayet 26

Kelime Anlamları:

• Muharreme: Haram kılınmış, yasaklanmış.
• Yetîhûne: Şaşkın ve perişan bir halde oradan oraya dolaşırlar, çölde kaybolurlar.
• Te’se: Üzülme, tasalanma, esef etme.
• Fâsıkîn: Allah’ın emrinden çıkan, itaatten ayrılan günahkârlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Peygamberi Mûsâ aleyhisselâma, İsrâiloğulları’nın içinde bulunduğu durumun sonucunu bildirmektedir. Allah Teâlâ şöyle buyurur: “Artık o kutsal toprak (Beyt-i Makdis ve çevresi), onlara kırk yıl boyunca haram kılınmıştır. Onlar bu süre içinde yeryüzünde (çölde) şaşkın ve perişan bir halde dönüp duracaklardır. Öyleyse ey Mûsâ! Yoldan çıkmış, Allah’ın emrine karşı gelen bu topluluk için üzülme.”

Bu hüküm, İsrâiloğulları’nın Allah’ın emrine karşı gelerek, “Sen ve Rabbin gidin savaşın, biz burada oturacağız” demelerinin ve böylece büyük bir itaatsizlik örneği sergilemelerinin doğrudan bir sonucudur. Onlar, kendilerine vaat edilen kutsal topraklara girmeyi reddederek hem Allah’a hem de Peygamberi’ne karşı gelmişlerdi. Bu yüzden Allah Teâlâ, onlara kırk yıl boyunca bu toprakları haram kılmış ve onları çölde başıboş, yönünü şaşırmış bir halde dolaştırmıştır. Bu süre zarfında nesiller değişmiş, yeni bir kuşak yetişmiştir.

Âyetin sonunda Allah Teâlâ, Peygamberi’ni teselli etmekte ve ona şöyle demektedir: “Ey Mûsâ! Bu fasık, yani Allah’ın emrinden çıkan topluluğun hâline üzülme. Onların başına gelen bu musibet, kendi günahlarının ve isyanlarının bir neticesidir. Sen onlara nasihati ulaştırdın, tebliğini yaptın. Artık onların akıbeti, kendi tercihlerinin bir sonucudur.”

Bu kıssada bizler için çok büyük dersler vardır. Allah’a isyan eden, O’nun emirlerini hafife alan ve Peygamberlerine karşı gelen topluluklar, dünyada iken de ahirette de bunun cezasını mutlaka çekerler. Allah’ın vaadi haktır ve O, asla sözünden dönmez. Ancak burada bir müjde de vardır: Allah, kullarına karşı merhametlidir. Onları cezalandırdığında bile bu, onların ıslahı içindir. Nitekim bu kırk yıllık süre, eski isyankâr neslin tükenmesi ve yeni, itaatkâr bir neslin yetişmesi için bir rahmet vesilesi olmuştur.

Sevgili kardeşim! Bu âyet bize gösteriyor ki, Allah’ın emrine uymak, O’nun rızasını kazanmanın tek yoludur. İsyan ve itaatsizlik ise ancak pişmanlık ve hüsran getirir. Öyleyse bizler, Allah’ın emirlerine sımsıkı sarılalım, Peygamberimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) sünnetine uyalım ve asla isyan kapısını çalmayalım. Unutmayalım ki, Allah’a itaat edenler dünyada da ahirette de kurtuluşa erenlerdir.