Аль-Маида сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُرِيدُونَ — теләүләре, тырышулары.
• أَن يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ — уттан чыгарга теләү.
• وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنْهَا — алар аннан чыга алмаслар.
• عَذَابٌ مُّقِيمٌ — даими, мәңгелек ґәзаб.

Аять тәфсире:

Бу аять кәферләрнең ахирәттәге хәлен сурәтли. Алар ут ґәзабына ташлангач, үзләренә иңгән авыр ґәзаблардан котылырга теләп, уттан чыгарга тырышырлар. Ләкин аларның бу теләкләре һичкачан үтәлмәячәк. Аларга уттан чыгу юлы юк, чөнки Аллаһының ґәзабы гадел һәм аларның көферлекләре сәбәпле аларга мәңгелек ґәзаб билгеләнгән. Аларның ґәзабы даими, беркайчан да туктамас, кими дә, бетми дә. Бу аять аларның өметләрен өзә һәм аларның хәлендәге мәңгелек газапны ачык бәян итә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Гөнаһлардан саклану өчен курку хисе уяту — бу аять кешеләрнең көферлек һәм гөнаһларның ахыргы нәтиҗәсе мәңгелек ґәзаб икәнен аңлата. Бу хәл мөэминнәрне дөрес юлдан тайпылмаска өнди.
2. Аллаһының ґәзабыннан курку — кеше Аллаһының ґәзабыннан куркып, Аның боерыкларын үтәргә һәм тыелган эшләрдән читләшергә тиеш. Бу курку кешене тәкъвалыкка алып бара.
3. Тәүбәнең әһәмияте — бу аять кешеләргә дөньяда вакытта тәүбә итәргә ашыгырга кирәклеген күрсәтә. Ахирәттә тәүбә итү файда бирмәячәк, чөнки ул вакытта һәркем үз эшенең нәтиҗәсен күрер.
4. Аллаһының рәхмәтенә ирешү өчен тырышу — мөэминнәр Аллаһының рәхмәтенә ирешер өчен дөньяда изге гамәлләр кылырга, Коръән һәм Сөннәт буенча яшәргә тиешләр. Бу аять аларга мәңгелек ґәзабтан котылу юлын күрсәтә.