Suurah Al-Maa'idah — Aayad 37

Macnada Erayada:

• Yuriduuna – waxay doonayaan.
• An yakhrujuu – inay ka baxaan.
• Muuqimiin – joogto ah, aan dhammaanayn.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa xaalka gaalada iyo kuwa ku dhex jira Naarta. Waxay ahmiyad leedahay in la ogaado in dadkani markay galaan Naarta ay la kulmaan cadaab daran oo kala duwan, sida kulaylka ba'an, qabowga daran, iyo noocyo kale oo cadaab ah. Marka ay arkaan ba'a iyo dhibaatadaas, waxay doonayaan inay ka baxaan Naarta si ay uga nafis yeeshaan, laakiin waxaa jawaab looga celinayaa inay weligood ka baxayn, ma aha oo kaliya inay ka baxayn, waxaana iyaga sugaya cadaab joogto ah oo aan weligiis istaagin.

Sida ay caddaynayaan tafsiirrada, doonistaas waxay noqonaysaa mid aan suurtagal ahayn, maxaa yeelay waa cadaab ku waari iyaga, oo aan lahayn dhammaad. Aayadda waxay ku tusaysaa in Naarta ay tahay meel lagu waaro oo aan laga baxayn, sidaa darteed waa in qofku ka digtoonaado falalka keeni kara inuu galo Naarta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaanta iyo cabsida Cadaabka: Aayaddu waxay ku digaysaa dadka inay ka fogaadaan waxyaalaha keeni kara Naarta, maxaa yeelay marka qofku galo Naarta ma jiro baxsad.
2. Muhiimadda Toobadda iyo Tawbada: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku soo noqdaan Eebe inta ay jirto fursadda, maxaa yeelay adduunkan waa meesha ay suurtagal tahay in la toobad keeno, laakiin Aakhiro ma jiri doono fursad kale.
3. Xaqiijinta Caddaaladda Eebe: Aayaddu waxay muujinaysaa in Eebe yahay Caddaal-ku-timir, isagoo siinaya kuwa gaalowday cadaab ku habboon falalkooda, taasoo muujinaysa in Eebe uusan dulmi ku falin dadkiisa.
4. Dhiirigelinta Wanaagga: Marka qofku ogaado cawaaqibta xun ee dembiyada, waxay ku kalifaysaa inuu ku dadaalo wanaagga iyo falka suubban, isagoo rajaynaya naxariista Eebe iyo Jannadiisa.