Surah Al-Maidah — Aya 37

Ma’anar Kalmomi:

• يُرِيدُونَ أَن يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ: Suna neman su fita daga wuta (Jahannama).
• وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنْهَا: Kuma ba za su iya fita daga gare ta ba.
• عَذَابٌ مُّقِيمٌ: Azaba mai dawwama, wadda ba ta ƙarewa ba.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan kafirai, a lokacin da suka shiga wuta, za su sha azaba mai tsanani har su so su fita daga gare ta, amma ba za su iya ba. Duk wani yunƙurin da suka yi na fita, za a mayar da su cikinta. Azabar da ke musu ita ce azaba ta har abada, ba ta yankewa kuma ba ta ƙarewa. Wannan yana nufin cewa, bayan sun shiga wuta, babu wata hanyar tsira ko samun sauƙi, domin azabar Allah ga kafirai ita ce mai dawwama har abada.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tsoratar da masu laifi da kuma tunatar da su cewa, akwai sakamako mai tsanani ga waɗanda suka bijire wa umarnin Allah, kuma wannan sakamako ba shi da ƙarewa.
2. Tana nuna wa muminai cewa, su yi godiya ga Allah da ya shiryar da su zuwa ga hanya madaidaiciya, kuma su nisanta kansu daga duk wani abu da zai kai su ga azabar wuta.
3. Tana ƙarfafa mutum ya yi tunani a kan rayuwarsa, ya gyara halinsa, kuma ya yi aiki da abin da zai amfanar shi a lahira, domin duniya ba ita ce mafaka ta ƙarshe ba.
4. Tana nuna cewa rahamar Allah tana cikin bin umarninsa da nisantar abubuwan da ya hana, kuma wanda ya ƙi wannan rahama, to babu wani abin da zai cece shi daga azabar Allah.