Sure Mâide — Ayet 37

Kelime Anlamları:

• Yurîdûne: İsterler, arzu ederler.
• En yahrucû: Çıkmak.
• Ve mâ hum bi hâricîne: Onlar çıkacak değillerdir, çıkmaları mümkün değildir.
• Azâbun mukîm: Kalıcı, devamlı ve sonu olmayan azap.

Tefsir:

Bu âyet, kâfirlerin cehennemdeki fecî durumunu gözler önüne seriyor. Onlar, cehennemin dehşet verici azaplarını tattıkça, dayanılmaz acılar içinde kıvrandıkça tek bir arzuya kapılırlar: bir an önce bu ateşten kurtulmak, dışarı çıkmak. Ancak bu, imkânsız bir temenniden ibarettir. Onlar, cehennemden asla çıkamayacaklardır. Çünkü orası, Allah'ın adaletiyle ebedî kılınmış bir yurttur. Onlar için azap, sürekli ve kesintisizdir; ne bir an hafifler ne de sona erer. Bu, inkârlarının ve zulümlerinin kaçınılmaz sonucudur.

Bu âyet, insanlığa hayatî bir uyarı taşır: Dünya hayatı, bir imtihan alanıdır. Burada verilen her karar, ahirette sonsuz bir netice doğurur. Cehennem azabının ebedîliği, Allah'ın adaletinin bir gereğidir. Ancak Allah, rahmetiyle bizlere daha dünyadayken uyarılar göndermiş, peygamberler ve kitaplar aracılığıyla doğru yolu göstermiştir. İşte bu yüzden, bu dünyada tevbe kapısı açıkken, Allah'a yönelmek, O'nun rahmetine sığınmak ve güzel ameller işlemek, cehennem azabından kurtuluşun tek yoludur. Unutmayalım ki Allah, kullarına zulmetmez; ama kendi nefsine zulmeden, bu azabı hak eder. Rabbimiz, bizleri bu acı sonuçtan muhafaza eylesin ve cennetine lâyık kullarından eylesin.