Σούρα Αλ-Μαΐντα — Στίχος 63

Όταν (οι υποκριτές ανάμεσά τους) έρχονται σ' εσάς (ω, πιστοί) λένε (μόνο με τις γλώσσες τους): «Πιστεύουμε.», αλλά στ' αλήθεια, μπήκαν (σ' εσάς) με την απιστία (στις καρδιές τους) και βγήκαν (απ' εσάς) με την απιστία (στις καρδιές τους). Ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα ό,τι κρύβουν.

Βλέπεις (ω, Προφήτη) πολλούς απ' αυτούς να σπεύδουν στην αμαρτία και την παράβαση και να καταναλώνουν απαγορευμένα κέρδη (από τοκογλυφία και δωροδοκία κλπ.). Πράγματι, πολύ άθλιο είναι αυτό που κάνουν!

Και οι Εβραίοι είπαν: «Το Χέρι του Αλλάχ είναι σφιχτό (δηλ. κράτησε από μας τις χάρες και τη γενναιοδωρία Του).» Ας σφιχτούν τα χέρια τους (από το να πράττουν το καλό) και καταραμένοι να είναι γι’ αυτό που είπαν. Στ’ αλήθεια, τα δύο Χέρια Του είναι απλωμένα (με το καλό και τη γενναιοδωρία) και δίνει όπως θέλει. Και αυτό που σου έχει σταλεί από τον Κύριό σου, θα αυξήσει πολλούς απ' αυτούς (λόγω της ζήλιας και του φθόνου τους) σε παράβαση και απιστία! Έχουμε ρίξει μεταξύ τους (των αιρέσεων τους) εχθρότητα και μίσος μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης. Όποτε ανάβουν φωτιά για πόλεμο, ο Αλλάχ τη σβήνει (σκορπίζοντας τη συγκέντρωσή τους και αφαιρώντας τη δύναμή τους). Διαδίδουν το κακό στη γη, και ο Αλλάχ δεν αγαπάει εκείνους που διαδίδουν το κακό.

Και αν οι λαοί του Βιβλίου (Χριστιανοί και Εβραίοι) είχαν πιστέψει (στον Αλλάχ και στον Προφήτη Μωχάμμαντ) και είχαν φυλαχθεί από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του και αποφεύγοντας τις απαγορεύσεις Του), θα τους είχαμε πράγματι εξιλεώσει από τις αμαρτίες τους και θα τους είχαμε εισάγει στους κήπους της ευδαιμονίας (στον Παράδεισο).