Сураи Аль-Маида Оят 63 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : З Барои чӣ худопарастону донишмандон ононро аз гуфтори бад ва…

Аль-Маида · 63/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ ۝٦٣

🔤 Transliteration

Law laa yanhaahumur rabbaaniyyoona wal ahbaaru `an qawlihimul ismaa wa aklihimus suht; labi`sa maa kaanoo yasna`oon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

З Барои чӣ худопарастону донишмандон ононро аз гуфтори бад ва ҳаромхорагӣ бознамедоранд. Чӣ бад аст корҳое, ки мекарданд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

لَوْلَا: ҳарфест барои ташвиқ ва таҳрик, маънои «чаро на...» ё «бояд ки...»-ро дорад.
الرَّبَّانِيُّونَ: донишмандону олимони динӣ, ки дар парвариши мардум ва таълими онҳо кӯшиш мекунанд.
الْأَحْبَارُ: ҷамъи «ҳибр», яъне олимони бузурги яҳудӣ ва донишмандони динии онҳо.
الْإِثْمَ: гуноҳ, сухани ноҳақ ва дурӯғ.
السُّحْتَ: моли ҳаром, ришва ва моли мардумро ба ботил хӯрдан.
يَصْنَعُونَ: он чӣ ки онҳо анҷом медоданд ва мекарданд.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол олимони динӣ ва донишмандони бузургро маломат мекунад, ки чаро онҳо он гурӯҳеро, ки дар гуноҳ ва зулм шитоб мекунанд, аз сухани дурӯғ, шаҳодати ноҳақ ва хӯрдани моли мардум ба роҳи ботил бознамедоранд. Оё набояд донишмандону пешвоёни динӣ онҳоро аз ин корҳои зишт наҳй кунанд ва аз рафтори бад боздоранд? Пас, Худо амали онҳоро бад арзёбӣ карда, мефармояд, ки онҳо кори бад анҷом медоданд, зеро вазифаи худро дар амри ба маъруф ва наҳйи аз мункар тарк карданд. Ин оят нишон медиҳад, ки танҳо гуноҳкор масъул нест, балки касоне, ки бо донишу мақоми худ метавонанд аз бадӣ боздоранд ва бознамедоранд, онҳо низ дар ин гуноҳ шариканд. Ҳамин тавр, оят таъкид мекунад, ки тарк кардани наҳйи аз мункар ба худи содир кардани мункар наздик аст ва ин корест, ки сазовори сарзаниш ва маломат мебошад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳар кас бояд дар ҳадди имкони худ дигаронро аз бадӣ боздорад, махсусан олимону донишмандон, ки масъулияти бештар доранд.
Ислом дини покӣ, ростқавлӣ ва адолат аст; аз ин рӯ, дурӯғ, шаҳодати ноҳақ ва хӯрдани моли ҳаром сахт мазаммат шудааст.
Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки сукут дар баробари бадӣ ва зулм ҷоиз нест, балки бояд бо илм ва ҳикмат аз он пешгирӣ кард.
Донишмандон ва пешвоёни динӣ дар назди Худо масъулияти бузург доранд, зеро онҳо бояд роҳнамои мардум бошанд ва онҳоро ба некӣ ҳидоят кунанд.
Ин оят моро ба сӯи адолат, покӣ ва масъулиятшиносӣ дар ҷомеа ҳидоят мекунад ва меҳру муҳаббатро нисбат ба дини Ислом ва Қуръони Карим дар дилҳо зиёд мегардонад.

📜 Оят 61-65 — Сураи Аль-Маида

61وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَد دَّخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ

Ва чун назди шумо омаданд, гуфтанд, ки имон овардем ва ҳол он ки бо куфр дохил шуданд ва бо куфр хориҷ гаштанд ва Худо ба он чӣ пинҳон медоранд, огоҳтар аст!

62وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Мебинӣ бисёре аз онҳоро, ки ба гуноҳу таҷовуз ва ҳаромхорагӣ мешитобанд. Чӣ бад корҳое мекарданд!

63لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ

64وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ

Яҳуд гуфтанд, ки дасти Худо баста аст. Дастҳои худашон баста бод? Ва ба он сухан, ки гуфтанд, малъун гаштанд. Дастҳои Худо кушода аст. Ба ҳар навъе, кн бихоҳад, рӯзӣ медиҳад. Ва он чӣ бар ту аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст, ба туғён ва куфри бештарашон хоҳад афзуд. Мо то рӯзи қиёмат миёнашон душманнву кина андохтаем. Ҳар гоҳ ки оташи ҷангро афрӯхтанд, Худо хомӯшаш сохт. Ва онон дар рӯи замин ба фасод мекӯшанд ва Худо фасодкоронро дӯст надорад.

65وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ

Агар аҳли китоб имон биёваранд ва парҳезгорӣ кунанд, гуноҳонашон хоҳем нобуд кард ва онҳоро ба биҳиштҳои пурнеъмат дохил хоҳем кард.

← Оят 62 📖 Аль-Маида Оят 64 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

63Оят

Тарҷума — Аль-Маида 63

Сураи Аль-Маида Оят 63 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : З Барои чӣ худопарастону донишмандон ононро аз гуфтори бад ва…

Сураи Оят 63/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 61–65. Ба Тоҷикӣ: Русский.