Σούρα Αλ-Μαΐντα — Στίχος 62

Πες (ω, Μωχάμμαντ στους πιστούς): «Να σας ενημερώσω γι' εκείνους που θα έχουν χειρότερη τιμωρία από τον Αλλάχ (απ' αυτούς τους ανυπάκουους); Είναι εκείνοι (οι πρόγονοί τους) που τους καταράστηκε ο Αλλάχ και υπέστησαν την οργή Του, και από τους οποίους μετέτρεψε κάποιους σε πιθήκους και χοίρους, και οι οποίοι λατρεύαν άλλους εκτός του Αλλάχ. Εκείνοι θα έχουν τη χειρότερη θέση (κατά τη Μέλλουσα Ζωή) και είναι εκείνοι που παραστράτησαν από τον ίσιο δρόμο (στην εγκόσμια ζωή).»

Όταν (οι υποκριτές ανάμεσά τους) έρχονται σ' εσάς (ω, πιστοί) λένε (μόνο με τις γλώσσες τους): «Πιστεύουμε.», αλλά στ' αλήθεια, μπήκαν (σ' εσάς) με την απιστία (στις καρδιές τους) και βγήκαν (απ' εσάς) με την απιστία (στις καρδιές τους). Ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα ό,τι κρύβουν.

Γιατί οι ραβίνοι και οι λόγιοι τους δεν τους απαγορεύουν να λένε λόγια αμαρτίας (από ψέματα και ψευδορκία κλπ.) και να καταναλώνουν απαγορευμένα κέρδη (από τοκογλυφία και δωροδοκία κλπ.); Πράγματι, πολύ άθλιο είναι αυτό που κάνουν (οι ραβίνοι τους που δεν τους απαγορεύουν το κακό)!

Και οι Εβραίοι είπαν: «Το Χέρι του Αλλάχ είναι σφιχτό (δηλ. κράτησε από μας τις χάρες και τη γενναιοδωρία Του).» Ας σφιχτούν τα χέρια τους (από το να πράττουν το καλό) και καταραμένοι να είναι γι’ αυτό που είπαν. Στ’ αλήθεια, τα δύο Χέρια Του είναι απλωμένα (με το καλό και τη γενναιοδωρία) και δίνει όπως θέλει. Και αυτό που σου έχει σταλεί από τον Κύριό σου, θα αυξήσει πολλούς απ' αυτούς (λόγω της ζήλιας και του φθόνου τους) σε παράβαση και απιστία! Έχουμε ρίξει μεταξύ τους (των αιρέσεων τους) εχθρότητα και μίσος μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης. Όποτε ανάβουν φωτιά για πόλεμο, ο Αλλάχ τη σβήνει (σκορπίζοντας τη συγκέντρωσή τους και αφαιρώντας τη δύναμή τους). Διαδίδουν το κακό στη γη, και ο Αλλάχ δεν αγαπάει εκείνους που διαδίδουν το κακό.