ซูเราะฮฺ อัล-มาอิดะห์ — อายะฮฺ 63

ความหมายของคำสำคัญ:

• อัร-รับบานียูน (الرَّبَّانِيُّونَ): หมายถึง นักปราชญ์ผู้รู้แจ้งในศาสนา ผู้สั่งสอนและอบรมผู้คนให้อยู่ในหนทางที่ถูกต้อง
• อัล-อะห์บาร (الْأَحْبَارُ): หมายถึง นักปราชญ์ผู้รอบรู้ในคัมภีร์เตารอต (โทราห์) ในหมู่ชาวยิว
• อัล-อิษม์ (الْإِثْمَ): หมายถึง คำพูดที่เป็นบาป เช่น การโกหก การให้การเท็จ การใส่ร้าย
• อัส-สุห์ต (السُّحْتَ): หมายถึง สิ่งที่ได้มาโดยมิชอบ เช่น สินบน ทรัพย์สินที่ได้มาอย่างทุจริต

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการตำหนิและประณามบรรดานักปราชญ์และผู้รู้ในหมู่ชนก่อนหน้า (ชาวยิว) ที่ละเลยหน้าที่สำคัญยิ่ง นั่นคือการสั่งสอนและห้ามปรามผู้คนจากความชั่ว อัลลอฮ์ทรงถามเชิงตำหนิว่า "ทำไมเล่าที่บรรดานักปราชญ์และผู้รู้จึงไม่ห้ามปรามพวกเขา จากการพูดจาที่เป็นบาปและการกินทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ?"

การที่นักปราชญ์เหล่านี้นิ่งเฉย ไม่ยอมตักเตือนหรือห้ามปรามประชาชนของตน ทั้งที่พวกเขารู้ดีว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งต้องห้าม ถือเป็นการบกพร่องต่อหน้าที่อันยิ่งใหญ่ และเป็นการร่วมรับผิดชอบในบาปที่เกิดขึ้น เพราะการนิ่งเฉยต่อความชั่วนั้นเท่ากับเป็นการยอมรับและสนับสนุนโดยปริยาย

อัลลอฮ์ทรงสรุปด้วยการตำหนิอย่างรุนแรงว่า "ช่างเลวร้ายจริง ๆ สิ่งที่พวกเขากระทำ" หมายถึง การที่นักปราชญ์เหล่านั้นละทิ้งการสั่งสอนและห้ามปรามความชั่ว ซึ่งเป็นหน้าที่สำคัญของพวกเขา

อายะฮ์นี้ยังชี้ให้เห็นว่า ผู้ที่ละทิ้งการห้ามปรามความชั่ว (นะฮี อันมุนกัร) นั้น เสมือนกับผู้ที่กระทำความชั่วนั้นเอง เพราะการนิ่งเฉยคือการเปิดทางให้ความชั่วแพร่กระจายไปในสังคม

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความสำคัญของนักปราชญ์และผู้รู้ – อายะฮ์นี้แสดงให้เห็นว่าบรรดาผู้รู้มีหน้าที่รับผิดชอบต่อสังคม ไม่ใช่เพียงแค่สั่งสอนความรู้เท่านั้น แต่ต้องกล้าหาญในการตักเตือนและห้ามปรามผู้คนจากความชั่วด้วย
2. การนิ่งเฉยต่อความชั่วคือการมีส่วนร่วมในบาป – ผู้ที่รู้เห็นความชั่วแล้วไม่ยอมห้ามปราม ย่อมได้รับโทษเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่อยู่ในสถานะที่ควรจะสั่งสอนได้
3. ความกล้าหาญในการพูดความจริง – อิสลามสอนให้ผู้รู้และนักปราชญ์ต้องกล้าหาญที่จะพูดความจริง แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบากหรือการต่อต้านก็ตาม เพราะการนิ่งเฉยคือการทรยศต่อหน้าที่
4. การรักษาความบริสุทธิ์ของทรัพย์สิน – อายะฮ์นี้เตือนให้มุสลิมระมัดระวังในการแสวงหาเลี้ยงชีพ ต้องหลีกเลี่ยงทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ เพราะมันจะนำมาซึ่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. สังคมจะดีได้ด้วยการร่วมมือกัน – การสร้างสังคมที่ดีต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย ทั้งผู้รู้ต้องสั่งสอน และประชาชนต้องพร้อมรับฟังและปฏิบัติตาม มิฉะนั้นสังคมจะเต็มไปด้วยความเสื่อมทราม
6. ความรับผิดชอบของผู้นำและผู้รู้ – อายะฮ์นี้เป็นการเตือนสติผู้นำทางศาสนาและนักวิชาการทุกยุคทุกสมัยว่า พวกเขาจะถูกสอบสวนในวันกิยามะฮ์ ถึงการละเลยหน้าที่ในการชี้แนะและตักเตือนประชาชนของตน