Сураи Аль-Маида Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мебинӣ бисёре аз онҳоро, ки ба гуноҳу таҷовуз ва ҳаромхорагӣ…

Аль-Маида · 62/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۝٦٢

🔤 Transliteration

Wa taraa kaseeram minhum yusaari`oona fil ismi wal`udwaani wa aklihimus suht; labi`sa maa kaanoo ya`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мебинӣ бисёре аз онҳоро, ки ба гуноҳу таҷовуз ва ҳаромхорагӣ мешитобанд. Чӣ бад корҳое мекарданд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الإِثْم: гуноҳ, кори бад ва нофармонӣ.
الْعُدْوَان: зулм, таҷовуз ва аз ҳад гузаштан нисбати дигарон.
السُّحْت: моли ҳаром, ришва ва даромади ношоиста.
يُسَارِعُونَ: шитоб мекунанд, пеш аз ҳама ба сӯи корҳои бад мераванд.

Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мегӯяд, ки ту мебинӣ бисёре аз яҳудиён ва мунофиқонро, ки бо шитоб ба сӯи гуноҳ, зулм ва таҷовуз ба дигарон мераванд. Онҳо ба ҷои он ки ба некӣ ва ростӣ шитоб кунанд, ба корҳои бад ва ношоиста мешитобанд. Яке аз корҳои зишти онҳо ин аст, ки моли мардумро ба роҳи ҳаром мехӯранд, аз қабили ришва ва дигар даромадҳои ношоиста. Ин амалҳои онҳо бадтарин амал аст ва сазовори сарзаниш ва нафрат аст. Онҳо на танҳо худашон ба бадӣ мераванд, балки дигаронро низ ба зулм ва ноҳақӣ водор мекунанд.

Фоидаҳо ва дарсҳо:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки шитоб ба сӯи гуноҳ ва зулм нишонаи дили касал ва имонзада аст.
Моли ҳаром, аз ҷумла ришва, дар ислом бадтарин корҳост ва бояд аз он дурӣ ҷуст.
Инсон бояд ҳамеша ба сӯи некӣ, ростӣ ва адолат шитоб кунад, на ба сӯи бадӣ ва таҷовуз.
Ин оят моро тарбият мекунад, ки ҳуқуқи дигаронро эҳтиром кунем ва ба моли онҳо ба ноҳақ даст нарасонем.
Ислом дини покӣ, адолат ва раҳм аст; пайравӣ ба он моро аз зулм ва ҳаром бозмедорад ва ба сӯи некӣ ҳидоят мекунад.

📜 Оят 60-64 — Сураи Аль-Маида

60قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللَّهِ ۚ مَن لَّعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ ۚ أُولَٰئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضَلُّ عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ

Бигӯ: «Оё шуморо аз касоне, ки дар назди Худо ҷазое бадтар аз ин доранд, хабар бидиҳам: Касоне, ки Худояшон лаънат карда ва бар онҳо хашм гирифта ва баъзеро бӯзинаву хук гардонидааст ва худ бут парастидаанд? Инҳоро бадтарин ҷойгоҳ аст ва аз роҳи рост гумгаштатаранд.

61وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَد دَّخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ

Ва чун назди шумо омаданд, гуфтанд, ки имон овардем ва ҳол он ки бо куфр дохил шуданд ва бо куфр хориҷ гаштанд ва Худо ба он чӣ пинҳон медоранд, огоҳтар аст!

62وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Мебинӣ бисёре аз онҳоро, ки ба гуноҳу таҷовуз ва ҳаромхорагӣ мешитобанд. Чӣ бад корҳое мекарданд!

63لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ

З Барои чӣ худопарастону донишмандон ононро аз гуфтори бад ва ҳаромхорагӣ бознамедоранд. Чӣ бад аст корҳое, ки мекарданд!

64وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ

Яҳуд гуфтанд, ки дасти Худо баста аст. Дастҳои худашон баста бод? Ва ба он сухан, ки гуфтанд, малъун гаштанд. Дастҳои Худо кушода аст. Ба ҳар навъе, кн бихоҳад, рӯзӣ медиҳад. Ва он чӣ бар ту аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст, ба туғён ва куфри бештарашон хоҳад афзуд. Мо то рӯзи қиёмат миёнашон душманнву кина андохтаем. Ҳар гоҳ ки оташи ҷангро афрӯхтанд, Худо хомӯшаш сохт. Ва онон дар рӯи замин ба фасод мекӯшанд ва Худо фасодкоронро дӯст надорад.

← Оят 61 📖 Аль-Маида Оят 63 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

62Оят

Тарҷума — Аль-Маида 62

Сураи Аль-Маида Оят 62 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мебинӣ бисёре аз онҳоро, ки ба гуноҳу таҷовуз ва ҳаромхорагӣ…

Сураи Оят 62/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 60–64. Ба Тоҷикӣ: Русский.