سورت مائده — آیت 74

د کلمو معناګانې:

• يَتُوبُونَ: توبه کول، له ګناه بېرته راګرځېدل او الله ته رجوع کول.
• يَسْتَغْفِرُونَهُ: له الله تعالیٰ د بخښنې غوښتل.
• غَفُورٌ: ډېر بخښونکی، چې د بنده ګناهونه وبخښي.
• رَحِيمٌ: ډېر مهربان، چې پر خپلو بنده ګانو رحم کوي.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت کې د هغو عيسويانو په اړه چې د حضرت عيسى عليه السلام په اړه يې باطل عقايد درلودل (لکه د الله زوی بلل او د هغه عبادت کول)، د استفهام په بڼه وايي: آيا دوى لا هم نه غواړي چې له دې باطلو خبرو او كفرانه عقايدو توبه وباسي او الله ته رجوع وكړي؟ آيا دوى نه غواړي چې له الله تعالیٰ د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړي؟ الله تعالیٰ ډېر بخښونكى دى، چې د توبې كوونكو ګناهونه بخښي، او ډېر مهربان دى، چې پر خپلو بنده ګانو رحم كوي. كه دوى توبه وباسي او له خپلو كفرانه عقايدو لاس واخلي، نو الله به دوى ته بېخي بخښنه وكړي، ځكه چې د الله رحمت له هر ګناه نه لوى دى، او هغه د توبې كوونكو په اړه ډېر مهربان دى.

فايدې:

• د الله تعالیٰ رحمت ډېر پراخ دى، او هغه د توبې كوونكو بنده ګانو بخښنه كوي، كه څه هم د هغوى ګناه د كفر په کچه وي.
• توبه او استغفار د هر ګناه لپاره دروازه ده، او الله تعالیٰ تل د خپلو بنده ګانو د بېرته راتلو په تمه وي.
• دا آيت د رحمت او اميد پيغام لري، چې هيڅوک د الله له رحمت نه نااميده نشي، او هر څوك چې توبه وباسي، الله يې قبلوي.
• د توبې حقيقت دا دى چې له ګناه نه په بشپړه توګه لاس واخلي، او الله ته په خالص زړه رجوع وكړي.