Surja Kaf — Ajet 22

Kuptimi i fjalëve:

• Gaflet (غَفْلَة): Pakujdesi, shkëputje nga e vërteta, zemër e mbuluar nga harresa.
• Kishafna (كَشَفْنَا): Hoqëm, zbuluam.
• Ghitâ (غِطَاء): Mbulesë, perde që mbulon zemrën dhe mendjen.
• Hadîd (حَدِيد): I mprehtë, i fortë, depërtues (shikim i mprehtë).

Tefsiri i Ajetit:

Kur njeriu sillet para Allahut në Ditën e Gjykimit dhe sheh me sytë e tij realitetin e ahiretit – Xhennetin, Xhehennemin, llogarinë dhe ndëshkimin – atij i thuhet me qortim: "Ti, o njeri, në jetën e dynjasë ishe në pakujdesi të madhe ndaj kësaj dite të madhe. Ishe i zhytur në dëshirat dhe kënaqësitë e kësaj bote, dhe nuk e mendoje fare këtë takim. Por tani Ne e hoqëm perden që të mbulonte zemrën dhe mendjen, ajo pakujdesia u zhduk, dhe sot shikimi yt është i mprehtë dhe depërtues – sheh çdo gjë që më parë e mohoje dhe nuk e besoje. Tani e sheh të vërtetën me sytë e tu, por ky shikim nuk të bën më dobi, sepse koha e pendimit ka kaluar."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo botë është vend i pakujdesisë: Njeriu shpesh harron se do të kthehet te Zoti i tij dhe se do të japë llogari për çdo vepër. Kjo na mëson që të mos mashtrohemi nga jeta e dynjasë dhe të kujtojmë vazhdimisht Ditën e Fundit.
2. Perdja e pakujdesisë do të hiqet: Çdo njeri, herët a vonë, do ta shohë të vërtetën ashtu siç është. Por ata që e shohin atë në dynja përmes besimit dhe reflektimit, do të jenë të shpëtuar, ndërsa ata që e shohin vetëm pas vdekjes, do të pendohen kot.
3. Shikimi i mprehtë i besimtarit: Besimtari që e lexon Kuranin dhe mendon për krijesat e Allahut, tashmë në dynja ka një "shikim të mprehtë" – sheh shenjat e Zotit në çdo gjë dhe e kupton se kjo botë është e përkohshme.
4. Nxitje për t'u zgjuar nga gjumi i pakujdesisë: Ky ajet është një thirrje e fortë për çdo njeri që të zgjohet nga pakujdesia para se të jetë vonë, sepse pendimi pranohet vetëm në dynja, jo në ahiret.
5. Drejtësia e Allahut: Allahu i jep çdo njeriu mundësi të mjaftueshme në dynja për t'u udhëzuar, dhe në Ditën e Gjykimit, çdo njeri do ta shohë qartë të vërtetën, por atëherë do të jetë momenti i llogarisë, jo i pendimit.