Surah Qaf — Aya 22

Ma’anonin Kalmomi:

• GHAFLAH (غَفْلَةٍ): Mantawa ko rashin kulawa da gaskiya, wato zuciya ta kau da kai daga tunanin Lahira.
• GHITAA’ (غِطَاءَكَ): Rufin da ya rufe zuciya, wato shi ne dalilin mantuwa da rashin ganin gaskiya.
• HADEED (حَدِيدٌ): Kaifi da ƙarfi, wato ido mai tsananin gani wanda ba ya rasa komai.

Tafsirin Aya:

A ranar Kiyama, za a ce wa mutumin da ya kafirta kuma ya yi rashin biyayya: “Lallai ka kasance a duniya cikin mantuwa da rashin kula da wannan ranar da kake gani yau, saboda shagaltuwar da kake yi da sha’awa da jin daɗin rayuwa. Mun cire maka rufin da yake rufe zuciyarka, wato mantuwa da jahilci, har ka farka kuma ka gane gaskiya. A yau idonka ya zama mai kaifi da ƙarfi, kana ganin abubuwan da kake musu a duniya, kamar tashin matattu, hisabi, da azabar wuta. Amma wannan ganin ba zai amfane ka ba, domin lokacin tuba ya wuce, kuma za ka sha azaba saboda abin da ka aikata a duniya.”

Wannan magana ce da za a yi wa mutum a lokacin da yake shan azaba, don a tsawata masa, kuma ya san cewa laifinsa ne ya kai shi ga wannan halaka, ba zalunci daga Allah ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Mantawa da rashin tunanin Lahira ita ce tushen dukkan kuskure da zunubi, domin mutum idan ya manta da ranar hisabi, sai ya nutsu cikin son rai da sha’awa.
2. A duniya, zuciyar mutum tana iya zama kamar an rufe ta da wani rufi wanda yake hana shi ganin gaskiya, kuma wannan rufin shi ne bin son zuciya da nisantar tunani.
3. A ranar Kiyama, kowane mutum zai ga ayyukansa a fili, kuma idan ya kasance mai imani, zai ga kyakkyawan sakamako, amma idan ya kasance mai kafirci, zai ga munanan sakamako.
4. Wannan aya tana kira ga mutum ya farka daga mantuwa kafin ya zo ranar da farkawa ba za ta amfane shi ba, don ya yi amfani da rayuwarsa a duniya wajen yin abin da yake faranta wa Allah rai.
5. Tana nuna wa mutum cewa Allah ba ya zalunci kowa, amma mutum da kansa yake jibantar da kai ga halaka ta hanyar mantuwa da rashin biyayya.