Surat Qaf — Ayat 22

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• غَفْلَةٍ (ghaflah): lali, ora nggatekake, ora eling marang bab kang penting.
• كَشَفْنَا (kasyafna): mbukak, ngilangake, nyingkap.
• غِطَاءَكَ (ghitha'aka): tutup, kelambu, barang kang nutupi.
• حَدِيدٌ (hadid): landhep, cetha, kuwat, tajem (ing kene tegese pandelenge cetha banget).

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah ngandhani manungsa kang ing dina kiamat lagi ngadhepi kanyatan kang sadurunge ora digatekake. Ing donya, manungsa iki urip kanthi lali lan ora eling marang dina kiamat, amarga kesengsem karo kesenengan lan hawa nafsu. Mula, ing dina iku Allah mbukak tutup kang nutupi atine lan pandelenge, supaya dheweke bisa ndeleng kanthi cetha apa kang biyen dianggep ora ana utawa ora digatekake. Pandelenge ing dina iku dadi landhep lan cetha banget, mula bisa nyumurupi kabeh kang kedadeyan, kalebu siksa lan kesusahan kang kudu dirasakake. Dadi, ayat iki nuduhake yen ing donya akeh manungsa kang lali marang akhirat amarga kesenengan donya, nanging ing akhirat kabeh bakal katon cetha tanpa bisa diselaki.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake supaya ora lali marang dina kiamat lan akhirat, amarga kabeh bakal katon cetha ing dina iku.
• Nuduhake yen kesenengan donya bisa dadi tutup kang ngalangi manungsa saka eling marang Allah lan akhirat.
• Menehi pangarep-arep yen kanthi eling lan taqwa, manungsa bisa nyiapake awake dhewe sadurunge kabeh kasebut katon cetha.
• Ngajak manungsa supaya nggunakake pandeleng lan atine kanggo mikir lan ngerteni kebesaraning Allah, ora mung kesenengan donya.
• Nggambarake yen ing akhirat ora ana kang bisa ndhelikake apa-apa, mula kudu tansah tumindak becik ing donya.