Suurah Qaaf — Aayad 39

Macnaha ereyada:

• فَاصْبِرْ: Samir yeelo, adkayso.
• وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ: Tuko isagoo ku mahadin Eebahaa, ama dhakhtarka (tasbiixda) ku xus Eebe adigoo ku mahadin.
• قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ: Salaadda subax (fajarka) ka hor.
• قَبْلَ الْغُرُوبِ: Salaadda casirka (asriga) ka hor, iyo salaadaha dharaarta.

Tafsiirka guud:

Nabiyow, samir adkayso waxa ay ku yidhaahdaan kuwa beeniyay (Yuhuudda iyo mushrikiinta) ee ku tilmaamaya waxyiga iyo Nabiga, iskuma daalin. Samirkaagu ha ahaado mid Eebe u dhaw, adigoo ogaaday in Eebe uu wax walba arko oo uu iyaga ciqaabi doono.

Markaas, tuko isagoo ku mahadin Eebahaa wakhtiyada gaarka ah: Salaadda subax (fajarka) ka hor inta qorraxdu aanu soo bixin, iyo salaadda casirka (asriga) ka hor inta qorraxdu aanu dhicin. Sidoo kale, tuko salaadda habeenka (tahajjudka) iyo tasbiixda ku xus Eebe kadib salaadaha, si aad u mahadisid Eebe oo aad u weyneysid.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Samirku waa furaha guusha: Diintu waxay ku baraarujinaysaa mu'inka inuu ku samro dhibaatooyinka iyo hadalada xunxun ee dadka, maxaa yeelay Eebe baa ka yaal oo uu ka xisaabin doona.
2. Salaaddu waa xasilooni iyo xukun: Wakhtiyada salaadda waxay mu'inka siinayaan xasilooni qalbi iyo xidhiidh toos ah Eebe, gaar ahaan salaadda subax iyo casirka oo leh fadli weyn.
3. Mahadnaqista Eebe waa cibaado joogto ah: Mu'inku waa inuu ku xuso Eebe mahadnaq iyo tasbiix wakhti kasta, gaar ahaan kadib salaadaha, si uu u xoojiyo iimaankiisa oo uu uga hortago waswaasaha.
4. Diinta Islaamku waxay ku dhiirrigelinaysaa nidaamka wakhtiga: Aayaddu waxay muujinaysaa in Islaamku uu baraayo mu'inka sida uu u qaybiyo wakhtigiisa cibaado iyo xus Eebe, taasoo keenta nolol habaysan oo barakaysan.