Sura Adh-Dhariyat — Aya 40

Maana ya Maneno Muhimu:

• "FANABADHNAHUM": Tulimtupa au kumtosa.
• "AL-YAMM": Bahari (hasa Bahari ya Shamu au Bahari Nyekundu).
• "MULIM": Mwenye kufanya mambo yanayostahili kulaumiwa; ambaye amefanya makosa na maasi yanayomfanya astahili lawama.

Ufafanuzi wa Aya:

Basi tukamchukua Firauni pamoja na majeshi yake yote, tukawatupa baharini, wakazama na kuangamia wote. Na Firauni alikuwa mwenye kufanya mambo yanayomfanya astahili lawama, kwa sababu ya kukanusha kwake, ufisadi wake, na madai yake ya kuwa yeye ni Mungu. Alikufa akiwa na hali ya kulaumiwa, si kama alivyodai kuwa ni mwenye utukufu na uungu. Hivyo, adhabu hii ilikuwa ni matokeo ya dhuluma zake na ujeuri wake dhidi ya Mwenyezi Mungu na Mtume wake Musa (A.S.).

Faida Zinazopatikana kutoka kwenye Aya hii:

1. Uweza wa Mwenyezi Mungu: Aya hii inathibitisha kwamba hakuna mwenye nguvu anayeweza kumkinza Mwenyezi Mungu. Firauni aliyekuwa na ufalme mkubwa na majeshi mengi, aliangamizwa kwa amri moja tu ya Mwenyezi Mungu. Hii inamfundisha mwenye nguvu kuwa siwezi kujivuna na kudharau wengine, kwani nguvu zote ziko mikononi mwa Mwenyezi Mungu.
2. Matokeo ya Kiburi na Ukanushaji: Kiburi cha Firauni na madai yake ya uungu vilimpelekea kuangamia. Hii ni onyo kwa kila mwenye kiburi na anayejaribu kumpinga Mwenyezi Mungu, kwamba mwisho wake ni maangamizi na adhabu.
3. Haki ya Mwenyezi Mungu: Mwenyezi Mungu hakuwa dhalimu kwa Firauni, bali alimpa onyo na nafasi nyingi za kutubu, lakini alipokataa, adhabu ikamfikia kwa haki. Hii inaonyesha kwamba Mwenyezi Mungu ni Mwenye haki na rehema, lakini pia ni Mwenye kuadhibu wale wanaostahili adhabu.
4. Ukweli wa Ahadi ya Mwenyezi Mungu: Aya hii inathibitisha kwamba ahadi ya Mwenyezi Mungu kwa waja wake ni ya kweli. Alimwokoa Musa (A.S.) na waumini, na akaangamiza Firauni na majeshi yake, kama alivyoahidi. Hii inaimarisha imani ya mwamini kwamba Mwenyezi Mungu hatakosa kutimiza ahadi zake kwa waja wake wema.
5. Kujifunza kutoka kwenye Historia: Hadithi ya Firauni ni miongoni mwa mifano ya kihistoria inayofundisha kwamba kila mwenye kufanya maasi na kudhulumu, mwisho wake ni maangamizi. Hii inamhimiza mwamini kuepuka maasi na kushikamana na utii kwa Mwenyezi Mungu, ili apate wokovu duniani na ahera.