ซูเราะฮฺ อัซ-ซาริยาต — อายะฮฺ 40

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• فَنَبَذْنَاهُمْ: เราโยนพวกเขาทิ้ง (หมายถึงการเหวี่ยงลงไปอย่างรุนแรง)
• الْيَمِّ: ทะเล (หมายถึงทะเลที่พวกเขาถูกทำให้จมลง)
• مُلِيم: ผู้ที่ได้กระทำสิ่งที่น่าตำหนิ หรือผู้ที่สมควรถูกตำหนิ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงผลลัพธ์ของฟิรเอาน์และพรรคพวกของเขา หลังจากที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธาและดื้อรั้นต่อสาสน์ของมูซา (อัลัยฮิสสลาม) พระองค์ทรงลงโทษพวกเขาด้วยการจับพวกเขาทั้งหมด ทั้งฟิรเอาน์และไพร่พลของเขา แล้วทรงเหวี่ยงพวกเขาลงสู่ทะเล ทำให้พวกเขาจมน้ำตายทั้งหมด ฟิรเอาน์ในขณะนั้นกำลังอยู่ในสภาพที่น่าตำหนิอย่างยิ่ง เพราะเขาได้กระทำการปฏิเสธศรัทธา อหังการ และอ้างตนเป็นพระเจ้า การลงโทษครั้งนี้เกิดขึ้นในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่และรู้สึกตัว ได้เห็นความหายนะของตนเองและกองทัพของเขา จึงเป็นการลงโทษที่ทั้งทำให้อับอายขายหน้าและทำลายล้างในเวลาเดียวกัน

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การลงโทษของอัลลอฮ์ต่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นเป็นเรื่องจริงและหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะมีอำนาจหรือกองทัพมากมายเพียงใดก็ตาม
2. ความโอหังและการอ้างตนเป็นใหญ่เหนืออัลลอฮ์เป็นบาปมหันต์ที่นำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. อัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์จะไม่ลงโทษผู้ใดเว้นแต่เขาจะได้กระทำความผิดอย่างชัดแจ้ง และการลงโทษนั้นเหมาะสมกับการกระทำของเขา
4. บทเรียนนี้สอนให้มนุษย์ไม่หลงระเริงในอำนาจและทรัพย์สมบัติ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถปกป้องใครจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้
5. การศรัทธาและการเชื่อฟังอัลลอฮ์คือหนทางแห่งความรอดพ้น เช่นเดียวกับที่มูซาและผู้ศรัทธารอดพ้นจากการจมน้ำ ขณะที่ฟิรเอาน์ผู้ปฏิเสธศรัทธาต้องพบกับความพินาศ