Surat Az-Zariyat — Ayat 40

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَخَذْنَاهُ (fa akhadznāhu): banjur Ingsun (Allah) nyepeng lan nyiksa dheweke.
• وَجُنُودَهُ (wa junūdahu): lan para tentarane.
• فَنَبَذْنَاهُمْ (fa nabadznāhum): banjur Ingsun nyemplungake lan mbucal wong-wong mau.
• الْيَمِّ (al-yamm): segara.
• مُلِيمٌ (mulīm): wong kang nindakake dosa lan tumindak ala, mula pantes dicacad lan disalahake.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake pungkasane Fir'aun lan para tentarane. Sawise Fir'aun lan tentarane padha mbangkang lan nglakoni kekafiran, sarta Fir'aun ngaku-ngaku dadi tuhan, Allah banjur nyiksa dheweke kabeh. Fir'aun lan tentarane padha dicekel, banjur dibucal lan dicemplungake ing segara, mula padha kelelep lan tiwas kabeh. Nalika iku, Fir'aun dadi wong kang pantes dicacad lan disalahake, amarga saka kekafirane, anggone ngapusi, lan anggone ngaku dadi tuhan. Dheweke ora bisa ngendhaleni awake dhewe saka paukuman kang wis mesthi saka Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Adil. Sapa wae kang sombong lan mbangkang marang Allah, mesthi bakal nemoni paukuman.
• Fir'aun iku tuladha wong kang gumedhe lan ngaku dadi tuhan, nanging pungkasane dheweke lan tentarane padha kelelep ing segara. Iki dadi pepeling kanggo kita supaya ora nglakoni tumindak sombong lan mbangkang marang Allah.
• Kita kudu padha ngerti yen kabeh kekuwatan lan kamulyan iku mung kagungane Allah. Manungsa ora duwe daya apa-apa yen dibandhingake karo kuwasa-Ne Allah.
• Ayat iki uga mulangake supaya kita tansah ngakoni dosa lan kesalahane, sarta enggal-enggal mertobat marang Allah, amarga paukuman Allah iku mesthi teka tumrap wong kang ora gelem mertobat.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku dadi pepadhang lan pituduh kanggo urip ing donya lan akhirat.