سوره ذاریات — آیه 46

معانی کلمات:

• قوم نوح: قوم حضرت نوح علیه السلام که به او ایمان نیاوردند.
• من قبل: پیش از این اقوامِ ذکرشده (مانند قوم عاد و ثمود).
• فاسقین: خارج‌شوندگان از طاعت و فرمان خداوند، گناهکاران و نافرمانان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان سرگذشت اقوام پیشین، به هلاکت قوم نوح اشاره می‌فرماید و می‌گوید: ما قوم نوح را پیش از این اقوامِ مذکور (عاد و ثمود و قوم لوط و فرعونیان) هلاک کردیم و آنان را به عذاب غرقاب گرفتار ساختیم؛ زیرا آنان قومی بودند که از فرمان خداوند خارج شده بودند و در کفر و طغیان و نافرمانی غرق بودند. آنان پیامبر خود را تکذیب کردند و به جای ایمان و اطاعت، راه فسق و فجور را در پیش گرفتند و به همین سبب مستحق عذاب الهی شدند و خداوند آنان را با طوفان و غرق شدن نابود کرد. این آیه یادآور آن است که سنت الهی در مورد همه اقوامِ گناهکار یکسان است و هیچ‌کس از عذاب خداوند در امان نیست.

فواید و پیام‌های آیه:

• هشدار به انسان‌ها که سرنوشت اقوام پیشین را عبرت بگیرند و از راه آنان پیروی نکنند.
• بیانگر عدالت الهی است که هیچ قومِ گناهکاری را بدون مجازات رها نمی‌کند.
• نشان می‌دهد که فسق و نافرمانی از فرمان خداوند، سرانجام به هلاکت و نابودی می‌انجامد.
• تأکید بر اهمیت ایمان و اطاعت از پیامبران الهی به‌عنوان راه نجات از عذاب.
• یادآوری این حقیقت که قدرت خداوند بر همه چیز غالب است و هیچ‌کس نمی‌تواند از قهر او بگریزد.