Surah Adh-Dhariyat — Aya 46

Ma’anar Kalmomi:

• Qaumin Nuhu: Mutanen da aka aiko musu da Annabi Nuhu (A.S).
• Fasiqin: Masu fita daga biyayyar Allah, masu yawan sabon umurninsa.

Tafsiri:

Kuma mun halaka mutanen Nuhu a baya, kafin halakar waɗannan mutanen da aka ambata (Ad, Samuda, da mutanen Fir’auna). Lalle ne su, mutanen Nuhu, sun kasance mutane masu fita daga biyayyar Allah, masu sabon umurninsa, da kafirci da zalunci. Saboda haka, mun aiko musu da Annabi Nuhu, amma ba su bi shi ba, sai muka halaka su da ruwan tufana (ambaliya), domin sun cancanci azabar Allah.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa halakar da Allah ya yi wa al’ummomin da suka gabata ba ta zama ba sai bayan sun yi nisa a cikin sabon umurnin Allah da kafirci, kamar yadda mutanen Nuhu suka yi.
2. Tana tunatar da mu cewa Allah Mai iko ne, yana halaka masu laifi duk da suna da ƙarfi da yawa, kuma babu wanda zai iya tserewa masa.
3. Tana ƙarfafa mu mu yi nesa da duk wani abu da ke sa mu fita daga biyayyar Allah, mu kuma yi gaggawar tuba kafin azaba ta zo.
4. Tana nuna mana cewa annabawa suna zuwa wa mutanensu da gargaɗi, amma waɗanda suka ƙi su, sakamakonsu zai kasance mai tsanani, don haka mu kasance cikin masu amsa kiran Allah da Manzonsa.