Surja Edh-Dharijat — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• Kavmin Nuh – populli i Nuhut (alejhi selam).
• Min kablu – më parë, para këtyre popujve të përmendur.
• Fasikin – larguar nga urdhëri i Allahut, jobesimtarë dhe mëkatarë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi shkatërrimin e popujve të mëparshëm si Adi dhe Themudi, përmend edhe popullin e Nuhut (alejhi selam), të cilët u shkatërruan para tyre. Ai thotë se i shkatërroi ata me përmbytje të madhe, sepse ishin popull që u larguan nga urdhëri i Allahut, nuk e dëgjuan thirrjen e profetit të tyre dhe vazhduan në mosbesim dhe mëkat. Ata ishin njerëz që thyen çdo kufi të lejuar, prandaj merituan dënimin e Allahut. Ky përmendje vjen si mësim dhe paralajmërim për ata që vijnë më pas, që të mos ndjekin rrugën e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se Allahu i Lartësuar i dënon ata që i kundërshtojnë të dërguarit e Tij, pavarësisht kohës dhe vendit.
2. Na bën të kuptojmë rëndësinë e durimit dhe qëndrueshmërisë në besim, sepse profeti Nuh (alejhi selam) qëndroi me shekuj në thirrjen e tij, dhe në fund fitoi.
3. Na tërheq vërejtjen që të largohemi nga mëkatet dhe mosbindja, sepse ato janë shkak i shkatërrimit në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Na tregon se dënimi i Allahut vjen kur njerëzit vazhdojnë në gabime pa u penduar, prandaj duhet të nxitojmë në pendim dhe kthim tek Ai.
5. Ky ajet na bën të reflektojmë mbi historitë e popujve të mëparshëm, që të marrim mësim dhe të mos biem në të njëjtat gabime.