Surah Az-Zariyat — Talata 46

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Fāsiqīn (فَاسِقِينَ): Ang mga lumalabag sa utos ng Allah, ang mga lumalayo sa pagsunod sa Kanya, at ang mga nagpapakasasa sa mga kasalanan at pagsuway.

Paliwanag ng Talata:

At winasak Namin ang mga tao ni Propeta Noe (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa pamamagitan ng pagkalunod, bago pa man ang pagwasak sa mga nabanggit na mga tao (tulad ng 'Ād, Thamūd, at mga tao ni Propeta Lot). Katotohanan, sila ay isang pamayanan na lumalabag sa utos ng Allah, lumalayo sa Kanyang pagsunod, at nagpapatuloy sa kanilang mga kasalanan at pagsuway. Kaya naman, nang sila ay magpatuloy sa kanilang katigasan ng ulo at pagmamalupit, ipinadala sa kanila ng Allah ang baha bilang parusa, at sila ay nalunod dahil sa kanilang kawalang-paniniwala at pagsuway. Ang kanilang naging wakas ay isang aral at paalaala para sa mga susunod na henerasyon.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap — Hindi Niya winawasak ang sinumang pamayanan maliban kung sila ay nagpatuloy sa kasamaan at hindi nakinig sa mga babala ng mga propeta.
2. Ang pagsuway at paglabag sa mga utos ng Allah ay siyang dahilan ng pagkawasak at kapahamakan, sa mundo man o sa kabilang buhay.
3. Ang kasaysayan ng mga dating pamayanan ay isang mabisang paalaala — kung paanong ang mga tao ni Noe ay nalunod dahil sa kanilang kawalang-paniniwala, dapat tayong matakot at umiwas sa mga dahilan ng galit ng Allah.
4. Ang awa ng Allah ay nauuna sa Kanyang parusa — Siya ay nagbigay ng mahabang palugit at nagpadala ng mga propeta upang magbigay-babala, ngunit kapag ang tao ay nagmatigas, darating ang Kanyang parusa.
5. Ang tunay na kaligtasan ay nasa pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga sugo — sapagkat ang sinumang lumalapit sa Allah nang may pagsisisi at pagsunod ay makakatagpo ng Kanyang awa, samantalang ang lumalayo ay makakatagpo ng Kanyang poot.