سوره ذاریات — آیه 48

معانی کلمات:

• فَرَشْنَاهَا: آن را گستردیم و برای زندگی آماده کردیم.
• الْمَاهِدُونَ: گسترانندگان و آمادهکنندگان (فرش و بستر مناسب).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نشانههای قدرت و رحمت خود اشاره میکند و میفرماید: ما زمین را برای شما همچون بستری گسترده و هموار قرار دادیم تا بر روی آن زندگی کنید، حرکت کنید، کشت نمایید و از نعمتهای آن بهرهمند شوید. زمین را بهگونهای آفریدیم که برای سکونت و آرامش شما مناسب است؛ کوهها را میخهای آن قرار دادیم، آبها را جاری ساختیم و منابع روزی را در آن پراکنده کردیم. سپس میفرماید: «پس چه نیکو گسترانندهای هستیم!» این جمله بیانگر کمال قدرت و لطف الهی است؛ زیرا هیچکس جز خداوند قادر نیست زمین را اینچنین مسطح، پایدار و آماده برای زندگی موجودات گرداند. این گستردن زمین نه تنها نشانهی عظمت خالق است، بلکه دلیلی بر رحمت او نسبت به بندگانش میباشد.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت نعمتهای الهی: تأمل در آفرینش زمین و آمادهسازی آن برای زندگی، انسان را به شکرگزاری وادار میکند و محبت خدا را در دل او زنده میسازد.
2. توحید و یکتاپرستی: این آیه انسان را به تفکر در قدرت بیپایان خداوند دعوت میکند تا یقین کند تنها اوست که شایسته پرستش است.
3. آرامش و امید: دانستن اینکه خداوند زمین را برای آسایش ما آماده کرده، به انسان آرامش میبخشد و او را امیدوار میسازد که خداوند هرگز بندگانش را فراموش نمیکند.
4. مسئولیتپذیری: وقتی زمین برای ما مهیا شده است، وظیفه داریم از آن بهدرستی نگهداری کنیم و در آبادانی آن بکوشیم، نه تخریب و فساد.
5. دعوت به شکرگزاری: این آیه ما را به یادآوری نعمتهای بیشمار الهی فرا میخواند و تشویق میکند که در برابر این همه لطف، بندهی شاکر و مطیع باشیم.