Surat At-Tur — Ayat 25

Tegese Tembung-tembung kang Perlu Dijelasake:

• وَأَقْبَلَ : lan padha ngadhepi, tegese padha marani siji marang sijine kanthi rai sumeh lan ati bungah.
• بَعْضُهُمْ : sawenehe wong-wong mau, yaiku para ahli swarga.
• عَلَىٰ بَعْضٍ : marang sawenehe liyane.
• يَتَسَاءَلُونَ : padha takon-tinakon, tegese siji takon marang sijine bab kahanan lan kabegjane.

Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane para ahli swarga sawise padha diklumpukake ing panggonan kang kebak kabegjan lan katentreman. Sawise padha ngrasakake nikmate swarga kang ora ana tandhingane, para ahli swarga padha ngadhepi siji marang sijine kanthi rai bungah lan ati seneng. Padha takon-tinakon bab kahanan saben wong, ngeling-eling lelakone nalika isih ana ing donya, lan ngrasakake sepira gedhene nikmat kang wis diparingake dening Allah.

Sawenehe ahli swarga takon marang kancane: "Kepriye lelakonmu nalika isih ana ing donya? Apa kang dadi sababe kowe bisa tekan panggonan mulya iki?" Kancane banjur mangsuli kanthi ati kebak syukur, nyritakake yen nalika isih ana ing donya dheweke lan kulawargane padha wedi marang siksa Allah, banjur padha ndedonga lan nyuwun marang Allah supaya diparingi pitulungan lan dijaga saka siksa neraka. Allah banjur ngabulake panyuwune, paring pituduh lan pitulungan, sarta njaga dheweke saka siksa kang nggegirisi. Kabeh iku ora liya amarga saka kabecikan lan welase Allah kang Maha Agung.

Dadi, padha takon-tinakon iki dudu takon amarga ora ngerti, nanging minangka wujud rasa syukur lan bungah amarga bisa ngrasakake nikmat swarga bebarengan karo kanca-kanca kang padha iman. Padha ngakoni yen kabeh kabegjan iki mung saka kanugrahane Allah SWT.

Faedah-faedah kang Bisa Dijupuk:

1. Swarga iku panggonan kang kebak katentreman lan kabegjan. Ing kana ora ana rasa sengit, ora ana rasa dengki, lan ora ana rasa wedi. Para ahli swarga padha urip rukun lan seneng-seneng siji marang sijine.
2. Takon-tinakon bab kahanan iku tandha tresna lan rukun. Para ahli swarga padha peduli marang kahanan kancane, padha ngeling-eling lelakone nalika isih ana ing donya, lan padha ngrasakake nikmat bebarengan. Iki nuduhake yen ukhuwah islamiyah iku penting banget, ora mung ing donya nanging uga ing akhirat.
3. Kabeh nikmat iku saka Allah SWT. Para ahli swarga ngakoni yen dheweke bisa tekan swarga iku ora amarga kepinteran utawa kekuwatane dhewe, nanging amarga saka kabecikan lan welase Allah. Mula, kita kudu tansah syukur lan ora sombong.
4. Wedi marang Allah lan ndedonga iku dalan menyang swarga. Nalika isih ana ing donya, para ahli swarga padha wedi marang siksa Allah lan tansah ndedonga nyuwun pitulungan. Iki mulangake marang kita supaya tansah eling marang Allah, wedi marang siksa-Ne, lan ora wedi kelangan pangarep-arep marang rahmate.
5. Allah iku Maha Ngabulake panyuwunan lan Maha Welas. Allah ora nglirwakake panyuwune para kawulane kang padha ndedonga kanthi ati kang tulus. Mula, aja padha bosen ndedonga lan nyuwun marang Allah, amarga Allah mesthi ngrungokake lan bakal paring kang paling apik kanggo kita.
6. Iman lan taqwa iku kunci kebahagiaan kang langgeng. Donya iki mung saderma, nanging akhirat iku langgeng. Mula, aja padha mung mikir babagan donya, nanging kudu mikir babagan akhirat lan ngupaya supaya bisa mlebu swarga bebarengan karo wong-wong kang padha iman lan taqwa.

Muga-muga kita kabeh kalebu golongane para ahli swarga kang padha takon-tinakon kanthi ati bungah lan syukur marang Allah SWT. Amin.