سوره طور — آیه 25

معانی کلمات:

• أَقْبَلَ: روی آوردن، استقبال کردن
• یَتَسَاءَلُونَ: از یکدیگر پرس و جو می‌کنند

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال یکی از لذت‌های بهشتی را ترسیم می‌کند که پس از ورود اهل بهشت به آن جایگاه جاودانه و در حالی که بر سر سفره‌های کرامت الهی نشسته‌اند، روی می‌آورند به یکدیگر و با شادی و نشاط از حالات و سرگذشت خود در دنیا سؤال می‌کنند. این گفتگوها نه از روی غفلت، بلکه برای شناخت بیشتر نعمت‌های الهی و یادآوری لطف و رحمت خداوند نسبت به خودشان است. آنان با یکدیگر از ایمان، اعمال صالح، و رهایی از عذاب الهی سخن می‌گویند و یکدیگر را به شکرگزاری از این نعمت بزرگ فرا می‌خوانند. این پرسش و پاسخ‌ها در حقیقت نوعی اعتراف به فضل و کرم خداوند و اظهار شادی و خرسندی از نجات یافتن از آتش جهنم است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. نعمت گفتگو و انس با مؤمنان: این آیه نشان می‌دهد که در بهشت، مؤمنان از همنشینی و گفتگو با یکدیگر لذت می‌برند و این انس و الفت، خود یکی از نعمت‌های بزرگ الهی است.
2. یادآوری لطف خداوند: اهل بهشت همواره به یاد نعمت‌های الهی هستند و از یکدیگر درباره راه‌های رسیدن به این سعادت سؤال می‌کنند تا شکرگزارتر باشند.
3. اهمیت ارتباط سالم و سازنده: این آیه به ما می‌آموزد که گفتگوهای ما در دنیا نیز باید بر اساس محبت، یادآوری نعمت‌های الهی و تشویق یکدیگر به کارهای نیک باشد، نه بر پایه غیبت، حسد و دشمنی.
4. پاداش صبر و تقوا: این صحنه زیبا، پاداش کسانی است که در دنیا با ایمان و تقوا زندگی کردند و اکنون در جمع دوستان مؤمن خود، از ثمره صبر و استقامتشان بهره‌مند می‌شوند.