سوره طور — آیه 38

معانی کلمات:

• سُلَّم: نردبان یا پلهای که با آن به بالا میروند.
• یَسْتَمِعُونَ: گوش فرا میدهند و میشنوند.
• سُلْطَانٍ مُبِین: حجّت و دلیل روشن و آشکار.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامهی ردّ شبهات مشرکان و منکرانِ رسالت، با لحنی توبیخآمیز و استفهام انکاری میفرماید: آیا آنان نردبانی دارند که با آن به آسمان بالا میروند و در آنجا به گفتوگوهای فرشتگان و وحی الهی گوش فرا میدهند تا از این راه ادعاهای خود را ثابت کنند؟ اگر چنین است و آنان واقعاً از آسمان خبری شنیدهاند که گفتارشان را تأیید میکند، پس باید کسی که ادعای شنیدن دارد، دلیل روشن و حجت آشکاری برای این ادعای خود بیاورد تا سخنشان را تصدیق کند. اما چنین چیزی محال و ناممکن است و آنان هیچ دسترسی به آسمان و وحی ندارند و این ادعا صرفاً دروغ و افترایی بیش نیست.

فواید و پیامهای آیه:

1. لزوم دلیل و برهان در ادعاها: هر کس ادعایی دارد، باید برای اثبات آن دلیل و حجت روشنی ارائه دهد؛ ادعای بدون دلیل، باطل و بیاعتبار است.
2. بطلان راههای غیرشرعی برای رسیدن به حقیقت: دستیابی به حقایق الهی تنها از طریق وحی و رسالت ممکن است و هر راه دیگری مانند صعود به آسمان یا ارتباط مستقیم با فرشتگان، خیالی باطل و بیاساس است.
3. اعجاز و حقانیت قرآن: این آیه نشان میدهد که هیچکس جز پیامبران برگزیدهی الهی به اسرار آسمان و وحی دسترسی ندارد و همین امر، دلیل بر حقانیت رسالت پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم و قرآن کریم است.
4. پند و عبرت برای انسان: انسان باید از ادعاهای بیاساس و تقلید کورکورانه از دیگران بپرهیزد و همواره در پی حقیقت با دلیل و برهان باشد تا در دام خرافات و اوهام نیفتد.