سورت طور — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• أَمْ: د استفهام او توبيخ په معنا ده، يعنې "آيا" يا "ولې".
• الْبَنَاتُ: لوڼه (نجونې).
• الْبَنُونَ: زامن (زويه).

تفسير آيت:

دا آيت د مشرکانو د باطلو عقايدو په رد کې راغلی دی. مشرکانو د فرښتو په اړه ادعا کوله چې دوی د الله لوڼه دي، خو پخپله يې لوڼه نه خوښولې او د لوڼو پيدايښت به يې د سپکاوي خبره ګڼله. الله تعالی د دوی د دې بې بنسټه ادعا په رد کې فرمايي: "آيا الله ته لوڼه (منسوبوئ) او تاسو ته زامن؟!" دا په داسې حال کې ده چې دوی پخپله لوڼه نه خوښوي او زامن غوره ګڼي. نو څنګه الله ته هغه څه منسوبوي چې دوی يې پخپله نه خوښوي؟ دا د دوی د عقل د بې سارې توب او د الله په اړه د دوی د بې ادبۍ ښکارندوی دی. دا آيت د دوی د دې ادعا تسفيه (بې عقله ګڼل) کوي چې دوی د الله په اړه داسې خبرې کوي چې پخپله يې نه مني.

فايدې:

1. الله تعالی له هر ډول نيمګړتيا او ناسم نسبت څخه پاک او مقدس دی، او د هغه په اړه بايد يوازې هغه څه وويل شي چې هغه يې د خپل ځان په اړه ويلي او د رسول الله ﷺ له لارې يې بيان کړي دي.
2. د اسلام د عقيدې په اړه پوهېدل او د باطلو عقايدو ردول د مسلمان د ايمان د بشپړتيا برخه ده.
3. دا آيت موږ ته د توحيد د پاکوالي درس راکوي چې الله ته بايد هېڅ قسمه شريک نه وګڼل شي، نه په ذات کې، نه په صفاتو کې او نه په عبادت کې.
4. د قرآن کريم د بيان سټايل (اسلوب) ډېر قوي او اغېزمن دی، چې د باطلو عقايدو د ردولو لپاره تر ټولو ښه طريقه ښيي — يعنې د مخالف د خپل منطق په وسيله يې ردول.
5. مسلمان بايد له داسې خبرو څخه ډډه وکړي چې د الله په اړه يې د بې ادبۍ سبب شي، او تل د الله په اړه په درناوي او ادب سره خبرې وکړي.