Surat At-Tur — Ayat 39

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمْ (am): tembung pitakon kang tegesé "apa" utawa "utawa", ing kéné kanggo mbantah lan ngece panganggepe wong kafir.
• الْبَنَاتُ (al-banāt): anak-anak wadon.
• الْبَنُونَ (al-banūn): anak-anak lanang.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih dadi bagean saka pitakon-pitakon kanggo mbantah panganggepé wong-wong musyrik Mekah. Wong-wong mau padha ngaku yèn para malaikat iku putriné Allah, lan padha nganggep anak wadon iku kurang ajining diri, mula padha ora seneng yèn duwé anak wadon. Nanging ing wektu kang padha, wong-wong mau padha bangga lan seneng banget yèn duwé anak lanang.

Allah banjur mbantah panganggep kang kebak goroh iku kanthi pitakon: Apa tenan Allah iku kagungan putra-putri wadon, dene kowé padha kagungan putra lanang? Tegesé, apa kowé padha nganggep yèn pambagéan iku kaya mangkono? Iki jelas panganggep kang ora bener lan kebak goroh. Wong-wong mau padha milih kanggo Allah apa kang padha ora senengi (anak wadon), lan milih kanggo awake dhewe apa kang padha senengi (anak lanang). Iki minangka panganggep kang ora adil lan ora pantes kanggo Allah. Malah, ayat iki minangka wujud panyendhu lan pambantahan marang panganggep kang ora bener iku, supaya wong-wong mau padha mikir lan ngerti yèn panganggepé iku salah banget.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang nggawé panganggep babagan Allah tanpa dhasar ilmu kang bener.
• Kita kudu ngerti yèn kabeh makhluk iku padha ing ngarsané Allah, ora ana bedané anak lanang utawa anak wadon, amarga kabeh iku peparingé Allah kang kudu disyukuri.
• Ayat iki nuduhake yèn Al-Qur'an iku kebak pitutur lan pambantahan marang panganggep-panganggep kang salah, supaya manungsa padha bali marang bebener.
• Kita diajak supaya tansah nganggo akal kang sehat lan ora nuruti hawa nepsu utawa tradisi kang ora bener.
• Iki minangka bukti yèn Islam iku agama kang ngajeni marang kabeh manungsa, lan mulangake keadilan lan kebeneran.