سورت طور — آیت 45

د معاني کلمو:

• فَذَرْهُمْ: نو ته دوى پرېږده، دوى ته مه وايې او له دوى سره مه جګړه كوه.
• يُصْعَقُونَ: هغوى به بې هوښه او بې حسه شي، يعنې به مړه شي (په لومړۍ صور كې).

تفسير:

اى محترمه رسوله! ته دا مشركان پرېږده، د هغوى په ضد او جحود كې يې پرېږده، تر هغه چې خپل هغه ورځ ته ورسېږي چې په هغه كې به بې هوښه او بې حسه كېږي، يعنې هغه ورځ چې په كې به د قيامت وي. په هغه ورځ به د لومړۍ صور په وهلو سره ټول مخلوقات مړه او بې هوښه شي، او دا د دوى د عذاب او سزا ورځ ده. نو ته د دوى په اړه اندېښنه مه كوه، ځكه چې د دوى حساب او سزا الله ته سپارل شوې ده، او هغه به په خپل وخت كې راشي.

فايدې:

• دا چې پېغمبر ته ويل كېږي چې مشركان پرېږده، دا موږ ته ښيي چې د حق د تبليغ وروسته، پر ضد او كفر باندې له خلکو سره جګړه او شخړه كول زموږ دنده نه ده، بلكې د دوى حساب الله ته پرېښودل دي.
• دا چې د قيامت ورځ حتمي ده او هر څوك به په هغې سره مخامخ شي، دا موږ ته د آخرت د ورځې د يادولو او د هغې د چمتووالي لپاره لارښوونه كوي.
• دا چې الله خپل پېغمبر ته تسلي وركوي، دا موږ ته ښيي چې د حق د تبليغ په لاره كې له ستونزو او تكذيب سره مخ كېدل طبيعي دي، او بايد صبر او توكل پر الله وكړو.
• دا چې د قيامت ورځ د ظالمانو لپاره د عذاب ورځ ده، دا موږ ته د عدل او انصاف د پابندۍ او د ظلم څخه د ډډه كولو درس راكوي.