سوره طور — آیه 45

معانی کلمات:

• فَذَرْهُمْ: پس ایشان را رها کن، به حال خودشان واگذار.
• یُلَاقُوا: ملاقات کنند، به آن برسند.
• یُصْعَقُونَ: بیهوش میشوند، از هوش میروند (صاعقه و هلاکت بر آنان فرود میآید).

تفسیر آیه:

ای پیامبر، این مشرکانِ عنود و لجوج را که با شنیدن قرآن و دعوت تو، باز هم بر کفر و استهزای خود اصرار میورزند، رها کن و با آنان درگیر مشو. برایشان وقت معیّنی است که در آن، به روز موعود خود خواهند رسید؛ روزی که با دمیده شدن در صور (نفخه نخستین)، همگان را بیهوشی و هلاکتی عظیم فرا میگیرد و آنان در آن روز، سزای اعمال خود را خواهند دید. این روز، روز قیامت است که در آن، عذاب الهی بر کافران نازل میشود و هیچ گریزی از آن ندارند. پس تو وظیفهات رساندن پیام است و حساب آنان با خداست.

فواید و پیامهای آیه:

• صبر و شکیبایی در برابر آزارها: مؤمن باید در برابر لجاجت و آزار مخالفان، شکیبا باشد و خود را درگیر مجادلههای بیحاصل نسازد؛ زیرا وعده الهی حتمی است و دیر یا زود، حق آشکار میشود.
• یادآوری روز قیامت: این آیه به ما میآموزد که زندگی دنیا محدود است و روزی فرا میرسد که همه در برابر خدا حاضر میشویم؛ پس باید همواره خود را برای آن روز آماده کنیم و از غفلت بپرهیزیم.
• آرامش دل مؤمن: وقتی میدانیم که خداوند خودش حساب ستمگران را رسیدگی میکند، دل ما آرام میگیرد و از کینه و انتقامجویی شخصی بینیاز میشویم.
• اهمیت دعوت با مهربانی: پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) مأمور بود که با وجود همه آزارها، با مهربانی و حکمت دعوت کند و نتیجه کار را به خدا واگذارد؛ این درس بزرگی برای همه مبلغان دین است که نباید از مخالفتها ناامید شوند.