سوره نجم — آیه 55

معانی کلمات:

• آلاء: نعمتها و بخششهای فراوان.
• تَتَمَارَى: شک و تردید میکنی، یا در جدال و ستیز وارد میشوی.

تفسیر آیه:

ای انسانِ منکر و سرکش! پس به کدامیک از نعمتهای پروردگارت شک و تردید روا میداری؟ خدایی که این همه نشانههای روشن از قدرت و یگانگی خود را در آفرینش آسمانها و زمین، در نظم شگفتانگیز ستارگان، در نزول وحی بر پیامبران، و در نعمتهای بیپایان مادی و معنوی به تو ارزانی داشته است. این همه دلایل آشکار، هیچ جای تردید و انکاری برای تو باقی نمیگذارد. اگر در برابر این همه نعمت و نشانه، باز هم به شک و جدال بپردازی، ستمی آشکار در حق خودت روا داشتهای و از راه هدایت دور افتادهای. این نعمتها چنان گسترده و فراوانند که شمارش آنها ممکن نیست؛ پس چگونه میتوانی در برابر آنها موضع شک و انکار بگیری؟

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای خداوند آنقدر فراوان و آشکار است که هیچ عاقلی نمیتواند آنها را انکار کند؛ پس شکرگزاری، تنها وظیفهی شایستهی انسان در برابر این همه بخشش است.
• شک و تردید در برابر آیات و نشانههای الهی، ریشه در غرور و سرکشی دارد، نه در نبود دلیل؛ زیرا دلایل روشنتر از آن هستند که جای چون و چرا باقی بگذارند.
• این آیه دعوتی لطیف به ایمان و تسلیم است؛ انسانی که به نعمتهای بیپایان خداوند مینگرد، باید به جای جدال و انکار، با قلبی سرشار از محبت و سپاس به سوی پروردگارش بازگردد.
• یادآوری نعمتهای الهی، بهترین راه برای نرم کردن دلها و ایجاد انگیزه برای عبادت و بندگی است؛ چرا که محبت و شکر، انسان را به اطاعت و تقرب به خداوند میکشاند.