Surja En-Nexhm — Ajet 55

Kuptimi i fjalëve:

• آلَاءِ: të mirat, dhuntitë dhe begatitë.
• تَتَمَارَى: dyshon, mohon, grindet dhe kundërshton pa bazë.

Tefsiri i ajetit:

O njeri që mohon të vërtetën! Pas gjithë këtyre dëshmive të qarta dhe mrekullive të fuqisë së Zotit – krijimi i njeriut, krijimi i universit, yjet që shkëlqejnë në qiell, dhe çdo begati tjetër që të rrethon – cilës prej dhuntive të Zotit tënd po i dyshon dhe për cilën po grindesh e kundërshton? A nuk i sheh këto shenja që të drejtojnë drejt njëshmërisë së Allahut dhe fuqisë së Tij të pakufishme? A nuk të mjaftojnë këto dëshmi për ta pranuar të vërtetën dhe për t’u bindur ndaj asaj që të ka ardhur nga Zoti yt? Në vend që të përfitojë nga këto shenja dhe të udhëzohet, njeriu dyshon dhe mohon, duke u grindur për atë që është e qartë si drita e diellit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dhuntitë e Allahut ndaj njeriut janë të panumërta dhe të dukshme, prandaj njeriu duhet t’i njohë dhe t’i falënderojë për to, e jo t’i mohojë ato.
2. Ajeti e qorton njeriun që dyshon në fuqinë e Allahut, duke i kujtuar se krijimi i tij dhe i gjithë ekzistencës është dëshmi e mjaftueshme për madhështinë e Krijuesit.
3. Njeriu duhet të jetë i shpejtë në pranimin e së vërtetës dhe të mos humbasë kohë duke u grindur për gjëra që janë të qarta, sepse kjo grindje e largon nga udhëzimi dhe e bën atë të humbur.
4. Islami e fton njeriun të reflektojë mbi krijimin dhe dhuntitë e Zotit, sepse ky reflektim e afron atë te besimi dhe e mbush zemrën me mirënjohje ndaj Krijuesit të tij.