Аль-Камар сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَغْلُوبٌ — җиңелгән, көчсез калган, өстенлек итә алмаган.
• فَانتَصِرْ — миңа ярдәм ит, алардан үч ал, мине аларга каршы җиңүче ит.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Нух галәйһиссәламнең догасы һәм Аллаһыга ялваруы хикәя кылына. Нух пәйгамбәр озак еллар буена үз кавемен туры юлга чакырды, әмма алар аңа иман китермәделәр, аны ялганчыга санадылар һәм аңа каршы тордылар. Аларның имансызлыгы һәм дошманлыгы чиктән ашканнан соң, Нух үзенең хәлсезлеген һәм кавеменә каршы тора алмавын танып, Раббысына ялварып дога кылды: "И Раббым, мин җиңелдем, алар мине гаҗиз иттеләр, миннән көчлеләр. Син миңа ярдәм ит, аларны Үзеңнең ґәзабың белән җәзала, чөнки алар иман китермиләр һәм Үзеңә каршы киләләр."

Нухның бу догасы аның чын ихласлыгын, Аллаһыга тәүәккәллек итүен һәм аның ярдәменнән башка беркемнең дә җиңә алмавын күрсәтә. Ул үз көченә таянмады, ә барлык эшне Аллаһыга тапшырды. Аллаһы Тәгалә аның догасын кабул итте һәм туфан (җиһан су басуы) белән кавемне һәлак итте.

Аятьтән алынган файдалар:

• Бәндә Аллаһыдан ярдәм сорарга тиеш, бигрәк тә авыр чакларда, чөнки чын ярдәм бирүче — бары тик Аллаһы Үзе.
• Пәйгамбәрләр дә кешеләр, алар да авырлыкларга дучар булалар, әмма аларның өлгесе — Аллаһыга сыенып, түземлек белән дога кылу.
• Дога — мөэминнең коралы, ул авырлыкларны җиңәргә һәм Аллаһының ярдәмен алырга ярдәм итә.
• Аллаһы Тәгалә Үзенең изге бәндәләренең догаларын кабул итә һәм аларга һәрвакыт ярдәм бирә.