سوره قمر — آیه 10

معانی کلمات:

• مَغلوب: شکستخورده و ناتوان در برابر دشمن.
• فَانتَصِر: پس یاری کن و انتقام بگیر (یعنی مرا یاری کن و بر آنان پیروز گردان).

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیهالسلام پس از سالها دعوت و تلاشِ بیوقفه، وقتی دید قومش بر کفر و لجاجت اصرار میورزند و هیچ امیدی به ایمانآوردن آنان نیست، دست به دعا برداشت و به درگاه پروردگارش عرضه داشت: «پروردگارا! من در برابر این قومِ سرکش مغلوب و ناتوان شدهام؛ آنان دعوت مرا نپذیرفتند و بر دشمنی خود افزودند. پس تو خود یاریم کن و با عذابی که بر آنان نازل میکنی، مرا بر این قوم پیروز گردان و انتقام مرا از آنان بگیر.» این دعا نشاندهنده نهایت درماندگی پیامبری است که تمام ابزارهای بشری را به کار گرفته بود و اکنون تنها به قدرت لایزال الهی پناه برده است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که در سختیها و ناتوانیها، تنها پناهگاهِ حقیقی خداوند است و مؤمن باید در برابر مشکلات، دست به دعا بردارد و از خدا یاری بطلبد.
• دعای پیامبران نشان میدهد که پیروزی نهایی از آنِ حق است و هیچ ظلم و کفری در برابر اراده الهی پایدار نخواهد ماند.
• این آیه مایه امیدواری مؤمنان است که اگر در مسیر حق، شکست ظاهری دیدند، نباید ناامید شوند؛ زیرا خداوند دعای بندگان مخلص خود را اجابت میکند و سرانجام، حق را بر باطل پیروز میگرداند.
• همچنین میآموزد که دعا، سلاح مؤمن است و حتی پیامبران نیز در لحظات حساس، از این سلاح استفاده میکردند و ما نیز باید در همه امور به خدا توکل کنیم و از او مدد بخواهیم.