Sura Al-Kamar — Werset 38

Znaczenie słów:

• صَبَّحَهُم – dosięgnął ich o poranku, spadł na nich.
• بُكْرَةً – wczesnym rankiem, o świcie.
• عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ – kara trwała, nieustająca, która nie opuści ich aż do kary w życiu ostatecznym.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – informuje, że kara, którą zapowiedział ludowi proroka Lota (pokój z nim) przez jego ostrzeżenia, nadeszła o wczesnym poranku. Była to kara trwała i nieodwołalna, która ich dosięgła i nie miała końca w tym świecie – łączyła się bowiem z karą życia ostatecznego. Polegała ona na tym, że Bóg odwrócił ich wioski, wyrzucając je w górę, a następnie spadły one na nich, oraz zesłał na nich deszcz kamieni z nieba. W ten sposób spełniła się na nich zapowiedź Boga i ostrzeżenie przekazane im przez Lota (pokój z nim). Była to kara za ich niewiarę, kłamstwo wobec posłańca oraz popełnianie czynów obrzydliwych, które ściągnęły na nich gniew Boga.

Korzyści płynące z tej ajat:

• Dowód na to, że kara Boga przychodzi nagle, w momencie, gdy ludzie najmniej się jej spodziewają – dlatego wierzący powinien zawsze być czujny i trwać w posłuszeństwie.
• Ukazanie, że ostrzeżenia wysłanników Boga są prawdą i spełniają się nieuchronnie – kto je lekceważy, spotyka go zguba.
• Przestroga przed grzechami, zwłaszcza tymi, które były przyczyną kary dla ludu Lota – aby muzułmanin wystrzegał się wszystkiego, co ściąga gniew Boga.
• Podkreślenie, że kara doczesna nie jest końcem – dla zatwardziałych grzeszników czeka kara wieczna, dlatego należy się spieszyć z pokutą i powrotem do Boga, zanim będzie za późno.