സൂറ അൽ-ഖമർ — ആയത്ത് 38

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* صَبَّحَهُمْ (സബ്ബഹഹും): അവർക്ക് പ്രഭാതത്തിൽ വന്നെത്തി.

* بُكْرَةً (ബുക്റത്തൻ): നേരം പുലരുമ്പോൾ, രാവിലെ.

* عَذَابٌ مُسْتَقِرٌّ (അദാബുൻ മുസ്തഖിര്ൻ): സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ശിക്ഷ.

വ്യാഖ്യാനം:

ലൂത്വ് നബി (അ) തന്റെ ജനതയെ ദൈവിക ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് താക്കീത് ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ നിഷേധിക്കുകയും ധിക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവസാനം അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ അവരെ പിടികൂടി. ആ ശിക്ഷ അവർക്ക് പ്രഭാത വേളയിൽ വന്നെത്തി. അത് കല്ലെറിഞ്ഞുള്ള ശിക്ഷയും, അവരുടെ നാട് മറിച്ചുകളഞ്ഞതുമായിരുന്നു. ഈ ശിക്ഷ അവർക്ക് മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പരലോക ശിക്ഷയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥിരമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു അത്. അതായത്, ഈ ലോകത്തെ ശിക്ഷ അവരെ പരലോക ശിക്ഷയിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ഒരു തുടക്കമായിരുന്നു. അവർക്ക് ഒരു രക്ഷയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ ശിക്ഷ അവരുടെ ധിക്കാരത്തിന്റെയും സത്യനിഷേധത്തിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

* അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ സത്യനിഷേധികൾക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വന്നെത്താം. അത് പ്രഭാതത്തിലോ പ്രദോഷത്തിലോ ആകാം. അതിനാൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും അല്ലാഹുവിനോട് ഭയഭക്തിയുള്ളവനായിരിക്കണം.

* അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ ഈ ലോകത്ത് മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; പരലോകത്തും തുടരുന്നതാണ്. അതിനാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

* ദൈവദൂതന്മാരുടെ താക്കീതുകൾ അവഗണിക്കുന്നത് വിനാശകരമായ അനന്തരഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതിനാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും നിഷിദ്ധങ്ങൾ വർജ്ജിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

* ഈ സംഭവം അല്ലാഹുവിന്റെ ശക്തിയുടെയും പ്രതാപത്തിന്റെയും തെളിവാണ്. അവിടുത്തെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുകയും അവിടുത്തെ കാരുണ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാകണം നാം.