Аль-Камар сүресі — Аят 38

1. Сөздердің мағынасы:

— «صَبَّحَهُم»: таңертең келді, таң ата келді деген мағынада.

— «بُكْرَةً»: таңертеңгі уақыт, таңның атысы.

— «عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ»: тұрақты, орныққан азап; яғни олардан кетпейтін, үздіксіз жалғасатын азап.

1. Аяттың тәпсірі:

Лут пайғамбардың қауымына Аллаһтың жазасы таңертеңгі уақытта келді. Ол азап оларға бір сәттік қана емес, тұрақты әрі жалғаспалы болды — оларды дүниеде де, ақыретте де қалдырмай қуып жететін азап еді. Оларға тас жаудырылып, қалалары төңкеріліп, үсті астына айналдырылды. Осылайша оларға: «Күпірліктерің мен пайғамбарды жалғанға шығарғандарың себепті түсірген азабымды татыңдар!» делінді. Бұл — Лут пайғамбардың оларды алдын ала ескерткен ескертуінің орындалуы еді. Олар таңғы мезгілде келген осы азаппен қиналып, ол азап олармен бірге ақыретке дейін жалғасып, ол жақта да одан әрі жалғасады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

— Аллаһтың жазасы әділ әрі белгіленген уақытта келеді; ол ешкімге де кешікпейді де, асықпайды да.

— Пайғамбарларды жалғанға шығарып, күнәға бату — ауыр азапқа әкелетін себеп.

— Аллаһтың азабы бір сәттік қана емес, тұрақты болуы мүмкін; сондықтан пенде әрдайым тәубе мен бойсұнуға асығуы керек.

— Құрандағы өткен қауымдардың халі — кейінгілерге берілген үлкен ескерту әрі ғибрат.

— Аллаһтың әділдігі мен құдіретіне сену, Оның әмірлеріне бойсұнып, тыйғандарынан тыйылу — құтылудың жалғыз жолы.

— Пайғамбарлардың ескертуіне құлақ асу — адамды азаптан сақтайтын нәрсе; ал оны менсінбеу — өкінішке әкеледі.